วัดสำโรง
วัดสำโรง ตั้งอยู่ที่บ้านสำโรง หมู่ที่ ๑๑ ตำบลเม็กดำ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๘๔ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ประมาณ ๒ เส้น ๑๓ วา จดที่นาของชาวบ้าน ทิศตะวันออกประมาณ ๒ เส้น ๑๑ วา จดที่นาของชาวบ้าน ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น ๑๗ วา จดหมู่บ้านสำโรง อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๐ เมตร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๔ เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ ๑ หลัง กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล ๑ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และเมรุเผาศพ ๑ หลัง กว้าง ๓ เมตร ยาว ๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นอาคารคอนกรีต- เสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปแก่นไม้จำปา ๑ องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง ๑๕ เซนติเมตร สูง ประมาณ ๓๐ เซนติเมตร
วัดสำโรง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๘ วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่ โดยมีพระชุบได้สร้างวัดขึ้น พื้นที่เป็นที่ ลุ่มมีถนนสาธารณะ และทุ่งนาล้อมรอบ เหตุที่ชื่อว่า วัดสำโรง เพราะสถานที่นี้มีต้นสำโรงใหญ่ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระอธิการชุบ รูปที่ ๒ พระ- อธิการบุคดี รูปที่ ๓ พระอธิการมนต์ รูปที่ ๔ พระอธิการขาล จิตตภโย รูปที่ ๕ พระอธิการสงวน รูปที่ ๖ พระอธิการสวาสดี้ รูปที่ ๗ พระอธิการบุญหลง รูปที่ ๘ พระอธิการบุญช่วย รูปที่ ๙ พระอธิการหาญ จิตฺตธมฺโม รูปที่ ๑๐ พระอธิการบุญถึง เตชปญฺโณ รูปที่ ๑๑ พระอธิการพลอย รูปที่ ๑๒ พระอธิการบุญตา เตชวโร รูปที่ ๑๓ พระพิทักษ์ สุภทโท รักษาการเจ้าอาวาส