วัดสำราญนาศรี
วัดสำราญนาศรี ตั้งอยู่ที่บ้านดงเด็ง หมู่ที่ ๑๐ ตำบลสะอาด อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๒ ไร่ ๓ งาน ๒ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๑๔ เส้น ๑๕ วา จดที่นาของเอกชน ทิศใต้ประมาณ ๑๔ เส้น ๑๕ วา จดหนองน้ำสาธารณะและที่นาของ เอกชน ทิศตะวันออกประมาณ ๑ เส้น ๑๕ วา จดที่นาของเอกชน ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น ๗ วา จดที่นาของเอกชน อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๑๗ เมตร ยาว ๒๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๙ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๒๒ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๒ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพเกี่ยวกับทศชาติชาดก กุฏิสงฆ์ จำนวน ๕ หลัง เป็นอาคารไม้ ๔ หลัง และครึ่งตึกครึ่ง ๑ หลัง และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๑ หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถ ๑ องค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๐ และพระประธานในศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๒
วัดสำราญนาศรี ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๖ บริเวณวัดมีทุ่งนาล้อมรอบอีกทั้งมีอากาศบริสุทธิ์เหมาะสมแก่การปฏิบัติสมณธรรมจึงตั้งชื่อวัดว่า วัดสำราญนาศรี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๐๒ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๑๗ เมตร ยาว ๒๕ เมตร การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระเขียว พ.ศ. ๒๔๖๖-๒๔๗๒ รูปที่ ๒ พระชาลี พ.ศ. ๒๔๗๒-๒๔๗๕ รูปที่ ๓ พระสิงห์ พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๗๖ รูปที่ ๔ พระอุ่ม พ.ศ. ๒๔๗๗-๒๔๘๐ รูปที่ ๕ พระพั้ว พ.ศ. ๒๔๘๐-๒๔๘๕ รูปที่ ๖ พระหมื่น พ.ศ. ๒๔๘๕-๒๔๙๐ รูปที่ ๗ พระพรมมา พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๕๐๐ รูปที่ ๘ พระครูบุญญสารโสภิต พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๒๕ รูปที่ ๙ พระอธิการสมร พ.ศ. ๒๕๒๕-๒๕๓๓ รูปที่ ๑๐ พระบุญชู สุเมโธ รักษาการเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๐