วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๓๔๗ บ้านเมืองเก่า ถนนกลางเมือง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๗ ไร่ ๒ งาน ๒๐๑
ตารางว่า โฉนดที่ดิน เลขที่ ๗๐๙ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น ๔ วา จดที่ดินของเอกชน ทิศใต้ ประมาณ ๒ เส้น ๓ วา จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออกประมาณ ๓ เส้น ๗ วา จดถนนรอบบึง ทิศตะวันตกประมาณ ๓ เส้น ๕ วา จดถนนกลางเมือง อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๘ เมตร ยาว ๔๐ เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๐ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๓๘ เมตร เป็นอาคารคอนกรีต สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๙ หอสวดมนต์ กว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๓๐ เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๑๐ หลัง เป็นอาคารไม้ ๖ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๒ หลัง และตึก ๒ หลัง วิหาร กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๓ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ ศาลาบำเพ็ญกุศล ๔ หลัง สร้างด้วยคอนกรีต ๒ หลัง และสร้างด้วยไม้ ๒ หลัง
วัดกลาง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๓ เป็นวัดที่ตั้งอยู่ระหว่างวัดเหนือกับวัดใต้ จึงได้ชื่อว่า วัดกลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๐ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระมหาสุบิน สุวณฺณ พ.ศ. ๒๔๙๓- ๒๔๙๗ รูปที่ ๒ พระครูมงคลสารนิเทศ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๙๘ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียน พระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓ และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๔