วัดกลางสว่าง
วัดกลางสว่าง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๔๖ บ้านหนองไผ่ใต้ หมู่ที่ ๕ ตำบลหนองไผ่ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๑ ไร่ ๑ งาน ๒๖ ตารางวา น.ส. ก. เลขที่ ๑๓๓๖ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๔ เส้น ๑๗ วา จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ประมาณ ๔ เส้น ๑๗ วา จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกประมาณ ๒ เส้น ๑๘ วา จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น ๑๐ วา จดถนนชุมแพ - สีชมพู มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๖ ไร่ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๕.๕๐ เมตร ยาว ๑๖ เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๙ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๓ เมตร เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง ๑.๕๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐ กุฏิสงฆ์ ๖ หลัง เป็นอาคารไม้ ๓ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๓ หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๐ และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๑๑ เมตร ยาว ๑๔ เมตร เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๕
วัดกลางสว่าง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๕ เดิมที่ชาวบ้านหนองไผ่เป็นชาวชุมแพ โดยมี นายพรหมากตุภูเขียน นายบุดดา ชัยบุตร นายโหลน พาพุต เป็นแกนนำในการตั้งหมู่บ้านใน พ.ศ. ๒๔๕๖ เพราะเกิดอัคคีภัยขึ้นที่บ้านชุมแพ ชาวบ้านจึงย้ายฐานมาอยู่ ณ ที่นาของตน แล้วเรียกหมู่บ้านนี้ว่าบ้านหนองไผ่โคก เพราะมีต้นไผ่เกิดขึ้นรอบ ๆ บริเวณหนองน้ำ ซึ่งปัจจุบันนี้อยู่หน้าวัดกลางสว่าง ราวบ้านแถบนั้นเรียกวัดนี้ว่า วัดบ้านหนองไผ่ใต้ ต่อมานายบัวภาได้นำชาวบ้านเรียกชื่อวัดใหม่ว่า วัดกลางสว่าง มาจนถึงปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๐ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระอธิการคำภา พ.ศ. ๒๔๕๕-๒๔๖๕ รูปที่ ๒ พระอธิการทอง พ.ศ. ๒๔๖๕-๒๔๗๒ รูปที่ ๓ พระหนูเพียร พ.ศ. ๒๔๗๒-๒๔๗๙
รูปที่ ๔ พระมหาไหล พ.ศ. ๒๔๗๙-๒๔๘๗ รูปที่ ๕ พระถวิล พ.ศ. ๒๔๘๗-๒๔๙๔ รูปที่ ๖ พระดง พ.ศ. ๒๔๙๔-๒๕๐๑ รูปที่ ๗ พระมหาพิเชษฐ์ พ.ศ. ๒๕๐๑-๒๕๐๘ รูปที่ ๘ พระทูน พ.ศ. ๒๕๐๘-๒๕๑๖ รูปที่ ๙ พระคำสิงห์ พ.ศ. ๒๕๑๖-๒๕๑๙ รูปที่ ๑๐ พระขาน ชัยศิริพาณิช พ.ศ. ๒๕๑๙-๒๕๒๔ รูปที่ ๑๑ พระอธิการวรฉัตร ปรสุสโร พ.ศ. ๒๕๒๔-๒๕๒๖ รูปที่ ๑๒ พระเบ้า พ.ศ. ๒๕๒๖-๒๕๒๗ รูปที่ ๑๓ พระอธิการทองสุข พ.ศ. ๒๕๒๗-๒๕๕๖ รูปที่ ๑๔ พระอธิการอุทิศ อนุตุตโร ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นมา