วัดหนองสพังทอง
วัดหนองสพังทอง ตั้งอยู่เลขที่ ๒๒๗ บ้านนาบอน ถนนมะลิวัลย์ หมู่ที่ ๒ ตำบลนาช่าว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๔ ไร่ ๘๔ ตารางวา นส. ๓ เลขที่ ๓๓๐๙ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๓๕ วา ๒ ศอก จดหนองสพังทอง ทิศใต้ประมาณ ๔๒ วา ๒ ศอก จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกประมาณ ๓๗ วา ๒ ศอก จดหมู่บ้านและถนนมะลิวัลย์ ทิศตะวันตกประมาณ ๓๘ วา ๒ ศอก จดถนนสาธารณะ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๔ ไร่ ๑ งาน ๔๙ ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้าง พ.ศ. ๒๕๓๐ ศาลาการเปรียญ สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๘ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๓ หลัง และหอระฆัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานเป็นพระพุทธรูป หน้าตักกว้าง ๗๕ เซนติเมตร สูง ๑ เมตร พระประธานในศาลาการเปรียญ หน้าตักกว้าง ๖๐ เซนติเมตร สูง ๙๐ เซนติเมตร และพระพุทธรูปองค์เล็ก ๓๕ องค์
วัดหนองสพังทอง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. ๒๒๑๐ เดิมชื่อวัดหนองจอก เพราะที่ตั้งวัดเดิมอยู่ริมหนองน้ำที่ชาวบ้านเรียกว่าหนองจอก การสร้างวัดเริ่มจากมีหลวงพ่อชาวอีสานได้เดินธุดงค์มาพักริมหนองน้ำ ชาวบ้านจึงช่วยกันสร้างวัดขึ้น ต่อมาเมื่อมีการพัฒนาจนเจริญก็เปลี่ยนชื่อเป็นวัดหนองสพังทอง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๓ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ พระฤทธิ์ รูปที่ ๒ พระต้น รูปที่ ๓ พระพุก รูปที่ ๔ พระบุญมา รูปที่ พระวัน รูปที่ ๖ พระตา รูปที่ ๗ พระธรรมมา รูปที่ ๘ พระจรูญ รูปที่ ๙ พระพรมมา รูปที่ ๑๐ พระทอง รูปที่ ๑๑ พระแสง พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๘๔ รูปที่ ๑๒ พระนี พ.ศ. ๒๔๘๕-๒๔๘๙ รูปที่ ๑๓ พระสลัด พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๔๙๓ รูปที่ ๑๔ พระชุน พ.ศ. ๒๔๙๔-๒๕๑๑ รูปที่ ๑๕ พระอธิการหืน ญาณวีโร พ.ศ. ๒๕๑๑-๒๕๑๗ รูปที่ ๑๖ พระอธิการจำเนียร ปัญญาวโร พ.ศ. ๒๕๒๗-๒๕๓๐ รูปที่ ๑๗ พระอธิการสิงห์ สุจิตฺโต พ.ศ. ๒๕๓๑-๒๕๓๕