วัดสมัยสำราญ
วัดสมัยสำราญ ตั้งอยู่เลขที่ ๑๑๕ บ้านสมัยสำราญ หมู่ที่ ๓ ตำบลหนองเข็ง อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๗ ไร่ ๒ งาน ๓๕ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๕ เส้น ๙ วา จดถนนและทุ่งนา ทิศใต้ประมาณ ๕ เส้น ๘ วา จดถนนและหมู่บ้าน ทิศตะวันออกประมาณ ๓ เส้น ๕ วา จดถนนและทุ่งนา ทิศตะวันตกประมาณ ๔ เส้น ๗ วา จดถนน- และหมู่บ้าน อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๓ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๘ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๔ หลัง เป็นอาคารไม้ และศาลาพักร้อนและครัว ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธาน หน้าตักกว้าง ๑.๒๕ เมตร พระพุทธรูป ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง ๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๖
วัดสมัยสำราญ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๗ โดยมีนายสมัยปลัดจังหวัดหนองคาย เป็นผู้นำ- ชาวบ้านสร้างวัดขึ้นและตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๙ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส- เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระทองจัก ธมฺมวโร พ.ศ. ๒๔๗๗-๒๔๘๑ รูปที่ ๒ พระหนู อนุตุตโร พ.ศ. ๒๔๘๒-๒๔๘๗ รูปที่ ๓ พระเสาร์ สุธมโม พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๙๗ รูปที่ ๔ พระเคน เตชวโร พ.ศ. ๒๔๙๘-๒๕๐๕ รูปที่ ๕ พระปัน ปญฺญาวโร พ.ศ. ๒๕๐๖-๒๕๑๙ รูปที่ ๖ พระครูปริยัติยานุวัตร ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๐ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอน พ.ศ. ๒๕๒๐ นอกจากนี้มีหอสมุดและที่อ่านหนังสือพิมพ์