วัดจำปาทอง
วัดจำปาทอง ตั้งอยู่ที่บ้านป่าสัก หมู่ที่ ๔ ตำบลกองนาง อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๓ ไร่ ๓ งาน ๒๐ ตารางวา น.ส. ๓ อาณาเขต ทิศเหนือ ประมาณ ๓.๕ เส้น จดที่ของนางน้อย ชาวชายโขง ทิศใต้ประมาณ ๓.๕ เส้น จดที่ของนายใหม่ ทิพย์พารักษ์ ทิศตะวันออกประมาณ ๓.๔ เส้น จดหนองจรเข้ ทิศตะวันตกประมาณ ๓ เส้น จดถนนสายป่าสัก-ดงยาง-กองนาง อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๔๘๐ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๓๐ ศาลาการเปรียญ สร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๐ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง เป็นอาคารไม้ หออุปคุต และศาลากลางน้ำ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธาน หน้าตักกว้าง ๑๕๐ เซนติเมตร สร้าง พ.ศ. ๒๓๐๐ เจดีย์ และรูปปั้นนกยางดำ สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๐
วัดจำปาทอง เดิมสร้างโดยพระนางเขียวค้อม ชายาของสมเด็จพระชัยเชษฐาแห่งกรุงศรีสัตตนาคนหุต (เวียงจันทน์) ต่อมากลายสภาพเป็นวัดร้าง จนกระทั่ง พ.ศ. ๒๕๑๔ นายสง่านางสำอางค์ ชาวท่าบ่อ พร้อมคณะญาติ ได้มาอุปการะบูรณะวัดนี้ จากนั้น พ.ศ. ๒๕๑๘ นายสิน ภูมิโพธิ์ตาก ชาวบ้านป่าสักได้ช่วยบูรณะปฏิสังขรณ์ต่อ จนกระทั่งขอยกวัดร้างจากทางราชการได้รับประกาศยกวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระจันทร์มี จนุทโก พ.ศ. ๒๕๑๔-๒๕๑๖ รูปที่ ๒ พระทองคำ ขนุติโก พ.ศ. ๒๕๑๖-๒๕๑๘ รูปที่ ๓ พระส่วย อุปวโร พ.ศ. ๒๕๑๘-๒๕๒๐ รูปที่ ๔ พระรส กตปุณโณ พ.ศ. ๒๕๒๐-๒๕๒๒ รูปที่ ๕ พระบุญส่ง สุคนุธโก พ.ศ. ๒๕๒๒-๒๕๒๔ รูปที่ ๖ พระลี ชินธมฺโม พ.ศ. ๒๕๒๔-๒๕๒๖ รูปที่ ๗ พระแสง ปวโร พ.ศ. ๒๕๒๖-๒๕๒๘ รูปที่ ๘ พระทองสา ธมฺมวโร พ.ศ. ๒๕๒๘-๒๕๓๐ รูปที่ ๙ พระชาลี ปสนโน พ.ศ. ๒๕๓๐-๒๕๓๒ รูปที่ ๑๐ พระบุญมา ผลปุญโญ พ.ศ. ๒๕๓๒-๒๕๓๔