วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๓๔๔ ซอย ๑๘ หมู่ที่ ๒ ตำบลพานพร้าว อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดนองคาย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๔ ไร่ ๑๗ ตารางวา โฉนด เลขที่ ๘๙๙ อาณาเขต ทิศเหนือ จดแม่น้ำโขง ทิศใต้ จดที่ดินนายดวงตา จิตตร ทิศตะวันออก จดซอย ๑๘ ทิศตะวันตก จดซอย ๑๗ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้าง พ.ศ. ๒๔๗๘ เป็นอาคาร ก่ออิฐฉาบปูนขาวโครงหลังคาไม้มุงกระเบื้องดินเผา ต่อมา พ.ศ. ๒๕๑๑ ได้สร้างใหม่ครอบหลังเก่า ด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๗ เป็นอาคารทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก ๒ ชั้น และกุฏิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง ปูชนียวัตถุมีเจดีย์ศรีสองนาง ตั้งอยู่กลางวัดสูง ๒๐ เมตร ฐาน กว้าง ๕ เมตร เป็นเจดีย์รูปหกเหลี่ยม ตรงกลางองค์เจดีย์มี ช่องบรรจุสิ่งของ ๔ ทิศ ๔ ช่อง เป็นเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างสมัยนครเวียงจันทร์รุ่งเรืองมีพระเจ้าไชยเชษฐาเป็นกษัตริย์ เจ้าเมืองเชียงใหม่ เป็นเมืองขึ้นจึงส่งลูกสาวสองคน พร้อมช้างเผือกมาถวาย ระหว่างรอข้ามแม่น้ำโขง ช้างเผือกล้ม ป่วยตายลงลูกสาวเจ้าเมืองก็ตรอมใจตายตามจึงทำการเผาศพและสร้างเจดีย์บรรจุอิฐขึ้น
วัดกลาง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๑๐๖ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๒๑๐ การบริหาร และการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระลื้อ พ.ศ. ๒๔๖๕-๒๔๗๐ รูปที่ พระผัด พ.ศ. ๒๗๑-๒๔๗๘ รูปที่ ๓ พระจำปา พ.ศ. ๒๗๘-๒๔๘๒ รูปที่ ๔ พระสิงห์ พ.ศ. ๒๔๘๓- ๒๔๘๘ รูปที่ ๕ พระศรีจันทร์ พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๙๒ รูปที่ ๖ พระบุญมา พ.ศ. ๒๔๙๓-๒๔๙๙ รูปที่ ๗ พระถ้ำ พ.ศ. ๒๔๙๙-๒๕๐๓ รูปที่ ๘ พระพรมมา พ.ศ. ๒๕๐๓-๒๕๑๑ รูปที่ พระสงวน จานิสสโร พ.ศ. ๒๕๑๑-๒๕๑๔ รูปที่ ๑๐ พระครูวิมสวรญาณ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๔ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียน พระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอน พ.ศ. ๒๔๘๘