วัดสำราญนิวาส
วัดสำราญนิวาส ตั้งอยู่ที่บ้านต้อง หมู่ที่ ๑ ตำบลบ้านต้อง อำเภอเชกา จังหวัดหนองคาย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๒๕ ไร่ ๓ งาน ส.ค. ๑ เลขที่ ๑๑๗ อาณาเขต ทิศเหนือ- ประมาณ ๕ เส้น ๒ วา จดถนน ร.พ.ช. ทิศใต้ประมาณ ๕ เส้น ๒ วา จดที่ดินนายเสงี่ยม วิชัยสูง และนายศูนย์ วงพระจันทร์ ทิศตะวันออกประมาณ ๕ เส้น จดที่ดินนายเสี่ยม วิชัยสูง และนายประสาน เทพโพธิ์ ทิศตะวันตกประมาณ ๕ เส้น จดลำห้วยต้อง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน- ๒ แปลง เนื้อที่ ๑๙ ไร่ ส.ค. อาคารเสนาสนะประกอบด้วยศาลาการเปรียญ สร้างด้วยไม้เนื้อแข็ง เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๘ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๔ หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปทองเหลือง ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง ๔๕ เซนติเมตร สูง ๗๕ เซนติเมตร
วัดสำราญนิวาส ตั้งวัดเมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๕ เดิมสถานที่ตั้งวัดเป็นป่าที่มีซากอุโบสถโบราณประกอบด้วยหลักหินเสมา และพระพุทธรูปเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่มีวิญญาณหลวงปู่ผ้าขาวรักษาอยู่ ประชาชนช่วยกันบูรณะสร้างวัดขึ้นใหม่ตั้งชื่อว่าวัดสิงห์ทอง ต่อมา พ.ศ. ๒๔๘๖ ได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่เป็นวัดสำราญนิวาส ชาวบ้านเรียกว่าวัดโนนโพธิ์ หรือวัดบ้านต้อง การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระดำ อนาลโย พ.ศ. ๒๔๗๕ รูปที่๒ พระเข้ม จิตญาโณ พ.ศ. ๒๔๗๖ รูปที่ ๓ พระชามี ปญญาโณ พ.ศ. ๒๔๗๖-๒๔๗๗ รูปที่ ๔ พระหลอน สคารโว พ.ศ. ๒๔๗๗-๒๔๘ รูปที่ ๕ พระครูสุมณฑารักษ์ พ.ศ. ๒๔๗๙-๒๔๙๖ รูปที่ พระอธิการกันหากนุตธมโม พ.ศ. ๒๔๙๗-๒๔๙๙ รูปที่ ๗ พระอธิการคม กลุยาโณ พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๐๘ รูปที่ ๘
เจ้าอธิการพุทธา จนุทสาโร พ.ศ. ๒๕๐๙-๒๕๑๘ รูปที่ ๙ เจ้าอธิการสุนา จารุธมฺโม พ.ศ. ๒๕๑๙-๒๕๒๗ รูปที่ ๑๐ พระมา ชยธมฺโม ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๘ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน พ.ศ. ๒๕๐๘