วัดศรีดอนทอง
๗๖ ตารางวา ส.ค. ๑ เลขที่ ๑๘๑ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น ๒ วา จดลำเหมือง- ทางสาธารณะ ทิศใต้ประมาณ ๒ เส้น ๒ วา จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกประมาณ ๑ เส้น ๘ วา จดลำเหมือง ทิศตะวันตกประมาณ ๑ เส้น ๘ วา จดลำเหมือง-ถนน- สาธารณะ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๒ แปลง เนื้อที่ ๒ ไร่ ๑ งาน ๘๙ ตารางวา อาคาร เสนาสนะประกอบด้วย วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และหอฉัน ปูชนียวัตถุมี พระประธานในวิหารเป็นพระพุทธรูปฉาบปูน พระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ พระพุทธรูป- นาคปรกทองเหลือง และเจดีย์
วัดศรีดอนทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๐๐ เดิมเป็นที่วัดร้าง มีชาวบ้านช่วยกันถางที่ เพื่อทำการเพาะปลูก ต่อมาได้ช่วยกันสร้างวัดโดยมีพระครูญาณรังษีภิกขุกับพระครูบาใจ้ เป็นผู้นำสร้างวัด และตั้งชื่อว่า "วัดสันกับตอง" เมื่อพระครูญาณรังษิมรณภาพลง พระครูบาใจ้ได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่เป็น "วัดศรีดอนทอง" ชาวบ้านเรียกว่า วัดสันกั๊บตอง การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ พระครูญาณรังษี- ภิกขุ พ.ศ. ๒๔๔๐-๒๔๗๙ รูปที่ ๒ พระครูบาใจ พ.ศ. ๒๔๗๙-๒๔๘๗ รูปที่ ๓ พระดวงดี หน่อทราย พ.ศ. ๒๔๘๗-๒๔๙๓ รูปที่ ๔ พระซอน หน่อทราย พ.ศ. ๒๔๙๓-๒๔๙๔ รูปที่ ๕ พระถา บุญทรง พ.ศ. ๒๔๙๔-๒๔๙๗ รูปที่ ๖ พระบุญมา พ.ศ. ๒๔๙๗-๒๕๐๐ รูปที่ ๗ พระคำปั่น พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๐๕
รูปที่ พระก่องคำ
600 สนุตจิตุโต พ.ศ. ๒๕๐๕-๒๕๒๑ รูปที่ ๙ พระศรีถน วุฑฺฒิฌาโณ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๑ เป็นต้นมา นอกจากนี้ได้อนุญาตให้กรมทรัพยากรธรณี
ขุดเจาะบ่อน้ำบาดาลในบริเวณ ที่ดินของวัดด้านทิศตะวันตก เพื่อให้ราษฎร ได้ใช้น้ำในยามขาดแคลน