วัดป่าป่วย
วัดป่าป่วย ตั้งอยู่เลขที่ ๑๕๘ บ้านบ่าป่วย หมู่ที่ ๓ ตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๕ ไร่ ๒ งาน ๔๕ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๕๖๕ อาณาเขต ทิศเหนือจดถนนสาธารณะ ทิศใต้จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกจดลำเหมือง ทิศตะวันตกจดถนนสาธารณะ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๑ ไร่ น.ส. ๓ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธาน ก่อด้วยอิฐถือปูนสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๔๗๘
วัดป่าป่วย สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๐ เดิมสถานที่ตั้งวัดในสมัยนั้นเต็มไปด้วยไม้ตะแบก (ภาคเหนือเรียกว่าไม้ป่วย) เป็นสถานที่ร่มรื่นเหมาะสมที่จะสร้างเป็นวัด ชาวบ้านจึงได้ ช่วยกันแผ้วถางสร้างเป็นอารามขึ้นก่อน ต่อมาจึงได้พัฒนาขึ้นตามลำดับ ได้รับพระราช- ทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๗ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระจู รูปที่ ๒ พระตา รูปที่ ๓ พระมา รูปที่ ๔ พระต้น รูปที่ พระแก้ว รูปที่ ๖
พระอุ่น อนุจารี พ.ศ. ๔๘๗ -๒๔๙๒ รูปที่ พระบันแก้ว กิตติวรรณโณ พ.ศ. ๒๕๙๓- ๒๔๙๗ รูปที่ ๔ พระจันทร์ คนุธสีโล พ.ศ. ๒๔๙๗-๒๔๙๙ รูปที่ พระวิชัย จนุทสิโล พ.ศ. ๕๐-๒๕๐๗ รูปที่ ๑๐ พระครูสุนทร ภูริปัญโญ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐ เป็นต้นมา การศึกษามีศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เริ่มสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๙