วัดบ้านกลาง
โฉนดเลขที่ ๓๒๐๓ อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณะ
ทิศใต้จดทางสาธารณะ ทิศตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกจดทางสาธารณะ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ และศาลาการเปรียญ
วัดบ้านกลาง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๐ เดิมชาวบ้านหมู่บ้านกลางเป็นราษฎรที่อพยพมาจากหมู่บ้านอื่น เพื่อทำไร่ไถนา เวลาทำบุญจะต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดซึ่งตั้งอยู่ที่หมู่บ้านอื่น และได้รับความลำบากมากหนทางทุรกันดาร จึงได้พร้อมใจกันแล้วถางบ่าและสร้างเสนาสนะขึ้น พร้อมกับนิมนต์พระภิกษุจากวัดใกล้เคียงมาจำพรรษา และเรียกชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้านว่าวัดบ้านกลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ ครูบาอินทร์ พ.ศ. ๒๔๕๐ รูปที่ ๒ ครูบาบีนไชย บีนชโย รูปที่ ๓ เจ้าอธิการเสาร์แก้ว ธนนุชโย พ.ศ. ๒๔๘๙-๒๕๐๑ รูปที่ ๔ พระอธิการดอกไม้ ปุญฌกโร พ.ศ. ๒๕๐๑-๒๕๐๕ รูปที่ ๕ พระบุญช่วย ปรสุสโร พ.ศ. ๒๕๐๕-๒๕๐๖ รูปที่ ๖ พระอินสอน บตุติโย พ.ศ. ๒๕๐๖-๒๕๐๙ รูปที่ ๗ พระครูอินทวุฒิคุณ อินุทปญฺโฌ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๙ เป็นต้นมา นอกจากนี้มีที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้านตั้งอยู่ในวัด