วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๒๔ บ้านบ่าขาม ถนนชัยสงคราม หมู่ที่ ๓ ตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๕ ไร่ ๓๕ ตารางวา น.ส. ๓ ก เลขที่ ๘๐ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๑ เส้น ๘ วา จดลำน้ำ- ปายเดิม ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น ๕ วา ๑ ศอก จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกประมาณ ๓ เส้น ๑ วา จดที่ดินเอกชนและถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกประมาณ ๓ เส้น ๕ วา ๑ ศอก จดที่ดินเอกชน อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาบ้านเพ็ญกุศล ปูชนิยวัตถุในพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปเนื้อโลหะ พระพุทธรูปในวิหาร เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น พระพุทธรูปต่าง ๆ และเจดีย์
วัดกลาง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๕ ตามประวัติวัดแจ้งว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๙๔ เดิมเป็นที่วัดร้าง ต่อมาได้มีพระชุดนามว่า สุนันทา มาจากเมืองปู่ได้สุดนามมาถึงที่นี้ แลเห็นว่าที่เหล่านี้เป็นที่วัดเดิมเพราะมีสีมาปรากฏอยู่ จึงได้อธิษฐานที่จะจำพรรษา และได้ซ่อมแซมเสนาสนะให้พออยู่อาศัยได้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๓๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่๑ พระมัน พ.ศ. ๒๔๕๑-๒๕๙
รูปที่ ๒ พระบุ่งยะ พ.ศ. ๒๔๖๐-๒๔๖๕ รูปที่๓ พระสุวรรณา พ.ศ. ๒๔๖๖-๒๔๖๙ รูปที่ ๔ พระโหย่ พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๗๒
รูปที่ ๕ พระบั้นต๊ะ พ.ศ. ๒๔๗๓-๒๔๗๔ รูปที่ ๖ พระบันตี้ พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๗๖ รูปที่ ๗ พระแหลง พ.ศ. ๒๔๗๗-๒๔๗๘ รูปที่ ๘ พระชุจึงต่า พ.ศ. ๒๔๗๙-๒๔๘๐ รูปที่๙ พระตี้ พ.ศ. ๒๔๘๑-๒๔๘๒ รูปที่๑๐ พระกูนะ โกสลุโล พ.ศ. ๒๔๘๔ รูปที่ ๑๑ พระเต่ยะ จิตธมฺโม พ.ศ. ๒๔๘๕ รูปที่๑๒ พระละนันโท พ.ศ. ๒๔๐-๒๕๒๙ รูปที่ ๑๓ พระจันทร์ จนทว์โส ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๓ เป็นต้นมา