วัดสันกลาง
วัดสันกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๖๗ บ้านสันกลาง หมู่ที่ ๗ ตำบลดอนแก้ว อำเภอ สารภี จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑ ไร่ ๓ งาน ๓๔ ตารางวา ส.ค. ๑ เลขที่ ๑๖๓ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๔ เส้น ๕ วา จดเหมือง สาธารณะ ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น ๗ วา จดเหมืองสาธารณะ ทิศตะวันออกประมาณ ๑ เส้น ๒ วา จดที่นาของเอกชน ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น จดเหมืองสาธารณะ มีที่ ธรณีสงฆ์จำนวน ๒ แปลง เนื้อที่ ๖ ไร่ ๙๘ ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร กุฏิสงฆ์ ศาลาหอฉัน หอไตร และศาลาบำเพ็ญบุญ ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูป ทองดำสัมฤทธิ์ สมัยเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปที่ชาวบ้านนับถือกันมาให้ชื่อว่าพระเจ้าฝน แสนห่า
วัดสันกลาง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๗ เดิมชื่อวัดรีมปีงเพราะตั้งอยู่ริมลำน้ำปึง ทำให้น้ำเซาะตลึงอยู่เสมอ ทางวัดจึงย้ายมาอยู่สันแห่งหนึ่งในใจกลางทุ่ง และในใจกลาง หมู่บ้านแล้วสร้างวัดขึ้นใหม่ให้ชื่อว่าวัดสันกลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ. ๔๘๖ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๗.๙๐ เมตร ยาว ๒๑ เมตร การบริหาร
และการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ ครูบาภัณทะ รูปที่ ๒ ครูบา จินตา อินทนนุโท พ.ศ. ๒๔๕๘-๒๕๐๓ รูปที่ ๓ พระคำมูล พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๐๖ รูปที่ ๔ พระดวงคำ โกวิทโท พ.ศ. ๒๕๐๗-๒๕๐๙ รูปที่ ๕ ครูบาแก้ว อภิชโย พ.ศ. ๒๕๑๐-๒๕๑๓ รูปที่ ๖ พระอธิการจำรัส ญาณโสภโณ พ.ศ. ๒๕๑๔-๒๕๒๐ รูปที่ ๗ พระยงยุทธ พ.ศ. ๒๕๒๑-๒๕๒๒ รูปที่ ๘ พระสวัสดิ์ ปคุณณ พ.ศ. ๒๕๒ -๒๕๒๕