วัดกลาง

สภาพฐานะและที่ตั้งวัด

วัดกลาง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ถนนจิระ เลขที่ ๙๖ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๔ ไร่ ๑ งาน ๙๐ ตารางวา ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. ๒๓๒๙ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๓๙๙

ได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวงนับตั้งแต่วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๓

อาณาเขตและอุปจาระวัด

ทิศเหนือจดถนนอิสาณและที่เอกชน ทิศใต้จดถนนจิระและโรงเรียนเทคนิค- วิทยาเขต ๒ ทิศตะวันออกจดถนนหลักเมือง ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองและที่เอกชน ทิศ- ตะวันตกจดถนนสุนทรเทพและสถานีตำรวจภูธร

ทรัพย์สิน

ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๒๔ ไร่ • งาน ๙๐ ตารางวา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระ- ประธานในพระอุโบสถ หลวงพ่อใหญ่เป็นหลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์ มีพุทธศาสนิกชนกราบไหว้ บูชาเคารพนับถือเป็นจำนวนมาก อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี พระอุโบสถสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๔๐ เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ศาลาการเปรียญ ๒ ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ กว้าง ๑๓ เมตร ยาว ๔๘ เมตร อาคารเรียนพระปริยัติธรรมคอนกรีต ๒ ชั้น หอระฆัง หอกลอง

ความเป็นมา

วัดกลางเดิมเป็นวัดร้างโบราณ สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (สมเด็จพระ- พุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) เสด็จผ่านขณะเดินทัพไปเมืองจำปาศักดิ์ จึงโปรดเกล้าให้ยกวัดร้าง เป็นวัดมีพระสงฆ์ให้ชื่อว่า วัดแปะใหญ่ ในสมัยกรุงธนบุรี ตั้งเป็นวัดโดยสมบูรณ์เมื่อ ประมาณ พ.ศ. ๒๓๒๙ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้เปลี่ยนชื่อ เป็นวัดกลาง

วัดกลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๙ กรมการ- ศาสนายกขึ้นเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อ พ.ศ. ๕๐๙ และได้รับพระกรุณาโปรดเกล้ายก- ฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งแต่วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ กระ- ทรวงศึกษาธิการประกาศลงวันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๓

การศึกษาและการสาธารณสงเคราะห์

ทางวัดได้จัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เริ่มสอน พ.ศ. ๒๔๖๙ แผนก บาลี เริ่มสอน พ.ศ. ๒๔๗๒ และศูนย์อบรมพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ทางวัดจัดให้ข้าราชการถือน้ำพิพัฒน์สัตยา ตั้งเป็นศูนย์วิปัสสนากรรมฐาน และ อบรมศีลธรรมแก่ประชาชนและนักเรียน

การบริหารและการปกครอง

ทางวัดแบ่งการปกครองเป็น ๔ คณะ และแต่งตั้งพระภิกษุเป็นเจ้าคณะปกครองทั้ง ๔ คณะ มีระเบียบปกครองวัด กติกาของวัดและระเบียบข้อบังคับสำหรับศิษย์วัด เจ้าอาวาส คือ พระครูธีรคุณาธาร