วัดแม่วะกลาง
อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๘๖ เมตร จดถนนและทุ่งนา ทิศใต้ประมาณ ๘๓ เมตร
จดถนนและทุ่งนา ทิศตะวันออกประมาณ ๑๔๐ เมตร จดถนน ทิศตะวันตก ประมาณ ๑๔๓ เมตร จดเหมืองและทุ่งนา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๕๕ ไร่ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิ ๔ หลัง และศาลาที่พัก ปูชนียวัตถุมี พระพุทธบาทจำลอง มีมณฑปครอบ
วัดแม่วะกลาง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๔ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ ๕ กันยายน พ.ศ. ๒๔๖๖ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๔ เมตร การบริหารและ การปกครองมีเจ้าอาวาสจำนวน ๘ รูป ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๑๔-๒๔๒๑ ครูบากันทา
ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๒๑-๒๔๗ ครูบาสุทธะ แก้วสุทธะ
ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๒๗-๒๔๓๔ ครูบาสุยะ สุยะลังกา ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๓๔-๒๔๓๘ ครูบาขุน ธรรมเสนา ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๓๘-๒๔๘๕ ครูบาบินตา ชัยยา ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๘๕-๒๕๑๑ เจ้าอธิการ- ต่อมคำ นนทิโย ระหว่าง พ.ศ. ๒๕๑๐-๒๕๑๘ พระอธิการคำมูล ชยลงกาโร ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๘ พระครูวิมลปริยตกิจ บียธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส การศึกษามีโรงเรียนพระ- ปริยัตธรรม แผนกธรรมเปิดสอน พ.ศ. ๒๔๗๗