วัดพื้นเมือง
วัดพื้นเมือง ตั้งอยู่เลขที่ ๕๓๐ บ้านบ่าเปา หมู่ที่ ๑๑ ตำบลสันกลาง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ไร่ ๒ งาน ๑๓ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๑๐๒๗ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๙๙ เมตร จดที่เอกชน ทิศใต้ประมาณ ๙๘ เมตร จดที่นา ทิศตะวันออกประมาณ ๗๗ เมตร จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกประมาณ ๙๘ เมตร จดที่นา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุมิ ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปติลา ศิลปเชียงแสน พระพุทธธูปก่ออิฐถือปูน ศิลปเชียงแสน พระพุทธรูปทองสำริด ศิลปเชียงแสน และเจดีย์
วัดพื้นเมือง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๙๔ เดิมตั้งชื่อว่าวัดป่าเปาตามชื่อไม้ทางภาคเหนือที่เรียกว่าไม้เป่า ต่อมาพระคำพีระ พื้นเมืองได้เปลี่ยนชื่อวัดตามนามสกุลของท่าน ทางวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๘๕ เขตวิสุงคามสีมากว้าง < เมตร ยาว ๑๘ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสจำนวน ๐ รูป คือ ระหว่าง พ.ศ. ๒๓๔๙-๒๔๕๐ พระกาวิจา พ.ศ. ๒๔๕๐-๒๔๗๐ พระคำพีระ พื้นเมือง พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๘๐ พระดือ เปาวัลย์ พ.ศ. ๒๕๘๐-๒๕๕๗ พระบุญ สาโรจน์
พ.ศ. ๒๔๘๗-๒๔๘๘ พระศรีวงศ์ ปญฺญาสาโร พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๙๕ พระอธิการทองสุข ปญฺญาสุภทุโท พ.ศ. ๒๔๙๕-๒๕๐๐ พระอธิการบุญทา ปญฺญานโร พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๐๘ พระอธิการศรีหมั้น สิริปุณโณ พ.ศ. ๒๕๐๘-๒๕๐๙ พระเงิน กตปุญโต ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๐ พระครูวิทิตธรรมขันธ์ เบ็นเจ้าอาวาส