วัดหัวร้อง
วัดหัวร้อง ตั้งอยู่เลขที่๑๐๘ ถนนนครไทย หมู่ที่๙ ตำบลนครไทย อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๗๕ เมตร ติดต่อกับหมู่บ้าน ทิศใต้ยาว ๑๓๖ เมตร ติดต่อกับหมู่บ้าน ทิศตะวันออก ยาว ๒ เมตร ติดต่อกับหมู่บ้าน ทิศตะวันตกยาว ๑๑๕.๕ เมตร ติดต่อกับถนนนครไทย-พิษณุโลก โดยมิ ส.ค. ๑ เป็นหลักฐาน
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูงอยู่ติดกับถนนสาขานครไทย-พิษณุโลก การคมนาคมสะดวก อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๕ เมตร ยาว ๑๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๑ ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๘ เมตร ยาว ๓๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๖ หอสวดมนต์กว้าง ๗.๕๐ เมตร ยาว ๑๒.๕๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๗ กุฏิสงฆ์จำนวน ๕ หลัง นอกจากนี้มีศาลาบำเพ็ญกุศลศพ ฌาปนสถาน และมีวิหารอีกด้วย สำหรับปูชนิยวัตถุมีพระพุทธรูปสร้างด้วยไม้ปางมารวิชัย
วัดหัวร้องสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. ๑๘๕๔
เติมเรียก "วัดนครไทย วราราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๘๒
มีพระภิกษุอยู่จำพรรษาอยู่ประมาณ ๒ รูป สามเณร ๓ รูป ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๖๑ เป็นต้นมา เจ้าสำนักมีรูปที่ ๑ พระอาจารย์นุย รูปที่ ๒ พระอาจารย์เบาะ รูปที่ ๓ พระอาจารย์เผื่อง รูปที่ ๔ พระอาจารย์โต๊ะ รูปที่ ๕ พระอาจารย์เสียน พ.ศ. ๒๘๓-๙๘๗ รูปที่ ๖ พระอาจารย์ยว พ.ศ. ๒๕๘๘-๒๕๖ รูปที่ ๗ พระครูปภัสสรศิล (ธม ปกสุสโร) พ.ศ. ๕๑-๒๕๐๔ รูปที่ ๘ พระครูนครบุราณานุรักษ์ ดำรงตำแหน่งสืบต่อมา.