วัดท่ามะปราง
วัดท่ามะปราง ตั้งอยู่ที่ถนนพุทธบูชา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๘ ไร่ ๓ งาน ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว 66 วา ติดต่อกับสถานีดับเพลิงของเทศบาลเมืองพิษณุโลก ทิศใต้ยาว ๕ วา ติดต่อกับหมู่บ้านพักอาศัยของประชาชน ทิศตะวันออกยาว ๓๖ วา ติดต่อกับสมาคมจีน ทิศตะวันตกยาว 60 วา ติดต่อกับแม่น้ำน่าน โดยมีโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๑ เป็นหลักฐาน และมีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน ๒ แปลง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๓๓ ตารางวา โดยมีโฉนดที่ดินเลขที่ 6, ๓๓
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมแม่น้ำน่านทางทิศตะวันออก อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๔.๕๐ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๕ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง ๒๔ เมตร ยาว ๓๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑ เป็นศาลาไม้ เสาคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง ๔ เมตร ยาว ๑๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๕ เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ๒ ชั้น สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานขนาดหนา พระเพลากว้าง เมตร ปรางค์ฐานกว้าง 6 เมตร สูง ๑๔ เมตร สร้างขึ้นพร้อมกับวัดและเดิมมีเจดีย์ใหญ่องค์หนึ่งอยู่ตรงกลางแม่น้ำน่าน
วัดท่ามะปราง สร้างขึ้นเมื่อสมัยพระมหาธรรมราชาตามทะเบียนวัดระบุ พ.ศ. ๒๑๒๐ ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ซึ่งมีพระปรางค์เป็นหลักฐาน นิยมสร้างกันในสมัยนั้น แต่เดิมเรียกว่า "วัดท่าพระปรางค์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสมาวันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๓ ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕ ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๔๘๔ มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย สำหรับพระภิกษุสงฆ์อยู่จำพรรษาประมาณ ๒๐ รูป สามเณร รูป
เจ้าอาวาสมี ๑๐ รูป คือ รูปที่ ๑ พระปลัดชม รูปที่ ๒ พระปลัดวิเชียร รูปที่ ๓ พระวินัยธรรม (ช้อย) รูปที่ ๔ พระอธิการโม้ รูปที่ ๕ พระอธิการปุ่น รูปที่ ๖ พระมหาตั้ว ชิตาโก รูปที่ ๗ พระมหาพ้อน จินตมโย พ.ศ. ๒๔๕-๒๘๖ รูปที่ ๘ พระอธิการถวิล พ.ศ. ๒๔๘๖-๒๔๘๘ รูปที่ ๙ พระครูนิยมศีลาจาร พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๕๑๖
รูปที่ ๑๐ พระปลัดสาลี อตุกจาร พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นต้นมา