วัดไผ่รอบ
วัดไผ่รอบ ตั้งอยู่เลขที่ ๑๐๘ บ้านคลองยาง หมู่ที่ ๔ ตำบลไผ่รอบ อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑ ไร่ ๓ งาน ๕๗ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๑๓๐ เมตร และ ๑๓๕ เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะและที่สาธารณะสงเคราะห์ ทิศใต้ยาว ๑๗๐ เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว ๑๑๕ เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว ๒๕ เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ มี น.ส. ๓ ก. เลขที่ ๕๑๗ ตามกรรมสิทธิ์
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะต่าง ๆ คือ อุโบสถกว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๒๔ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๗
ศาลาการเปรียญกว้าง ๒๔ เมตร ยาว ๓๖ เมตร สร้าง พ.ศ. ๔๑ หอสวดมนต์กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๑๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๑๔ หลัง
วัดไผ่รอบ ประกาศตั้งวัดวันที่ ๑๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๒ เดิมชื่อวัดบ้านเนินตา ต่อมา พ.ศ. ๒๔๖๘
แยกเขตปกครองหมู่บ้านภายในตำบล มาสังกัดอยู่หมู่ที่ ๔ บ้านคลอง เรียกว่า วัดคลองยาง ปี พ.ศ. ๒๔๘๓ ตำบลไผ่รอบ แยกเป็นตำบลวังจิก จึงเปลี่ยนชื่อใหม่จากวัดคลองยางเป็นวัดไผ่รอบ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ ๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ เขตวิสุงคามสึมากว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๖๐ เมตร มีปูชนิยวัตถุ คือ พระพุทธรูปประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง ด.๗๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๕๒๔ และพระพุทธรูปอื่น ๆ อีก ๖ องค์ เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๙๖ มีโรงเรียนประชาบาลวัดไผ่รอบ และมีที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำวัดด้วย
เจ้าอาวาสปกครองวัด ๑๐ รูป คือ รูปที่ ๑ พระพราหมาสุมังคโล พ.ศ. ๒๔๖๐-๒๔๒ รูปที่ ๒ พระสีดา พ.ศ. ๒๕๘๒ รูปที่ ๓ พระอธิการบุญช่วย พ.ศ. ๒๕๖๕ รูปที่ ๔ พระจันทร์ พ.ศ. ๒๖๕๕-๒๔๗๓ รูปที่ ๕ พระอธิการบ่ม ชมุมโป พ.ศ. ๒๕๙๐-๒๔๘๐ รูปที่ ๖ พระลำ สุขิโต พ.ศ. ๒๕๘๐-๒๘๙๔ รูปที่ ๗ พระเหลี่ยม พ.ศ. ๒๘๕๔-๔๘ รูปที่ ๘ พระอธิการบ่ม ธมฺมานนุโท พ.ศ. ๒๖๓-๒๔๔ รูปที่ ๙ พระอธิการเหมือน ธมมโร รูปที่ ๑๐ พระครูพิพัฒน์โชติธรรม พ.ศ. ๒๔๕๗ เป็นต้นมา มีพระภิกษุจำพรรษา ๒๗ รูป สามเณร ๑๑ รูป.