วัดโรงช้าง
วัดโรงช้าง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๓๕ บ้านโรงช้าง หมู่ที่ ๒ ตำบลโรงช้าง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๕๔ ไร่ ๒ งาน ๒๒ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๑๘ วา ติดต่อกับบ้านของราษฎร สำนักงานผดุงครรภ์และที่ สวน ทิศใต้ยาว ๘ วา ๒ ศอก ติดต่อกับบ้านราษฎร และที่ดินของราษฎร ทิศตะวันออก ยาว ๖ วา ๑ ศอก ติดต่อกับที่สวนของราษฎร ทิศตะวันตกยาว ๘ วา ๖ ศอก ติดต่อกับถนนและแม่น้ำน่าน มี น.ส. เลขที่ ๕๕ แสดงการถือกรรมสิทธิ์ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมเป็นป่าไม้ มีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ คือ อุโบสถ กว้าง ๓ เมตร ยาว ๖ เมตร ศาลาการเปรียญ ๒ หลัง หลังที่ ๑ กว้าง ๑๙ เมตร ยาว ๑๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๘๖ หลังที่ ๒ กว้าง ๑๘ เมตร ยาว ๔๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๘ โรงเรียนปริบัติธรรมเป็นตึก ๒ ชั้น กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๐ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๓๒ หลัง ขนาดกว้างยาวต่าง ๆ กัน
วัดโรงช้าง เดิมชื่อวัดสุวรรณหงษ์ สร้างประมาณ พ.ศ. ๒๓๗๔
ได้รับพระราชทาน วิสุงคามสีมา พ.ศ. ๒๔๐๐ มีปูชนียวัตถุ คือ พระพุทธรูป พระประธาน นามว่า หลวงพ่อนาค เป็นหินสลัก หน้าตักกว้าง ศอก ๑ คืบ ลักษณะอิ่มเอิบสมบูรณ์ต่างจากพระเชียงแสนสุโขทัย และรัตนโกสินทร์ หลวงพ่อนาคก็คือ "พระพิจิตร" นั่นเอง
อนึ่ง วัดโรงข้างเป็นที่ประดิษฐานพระไตรปิฎก คัดจากคัมภีร์ใบลาน ๑,๕๐๐ คัมภีร์ รวม ๘ ชุด ๆ หนึ่งใช้แผ่นอิฐ *๒,๑５０ แผ่น ๆ หนึ่งจารึกคำสอนได้ประมาณ ๑๑๐ คำสอนลงสู่ แผ่นอิฐ ซึ่งเป็นดินชนิดเดียวกับดินที่ทำพระ ขณะนี้ทางวัดโรงข้างได้บรรจุพระไตรปิฎกแผ่นอิฐ จำนวน • ชุดไว้ในฐานเจดีย์ ซึ่งสูง ๑ วา กว้าง ๑๒-๑๘ วา
มีการสอนปริยัติธรรม ประมาณ พ.ศ. ๒๔๗๒ แผนกบาลี พ.ศ. ๒๔๘ ในบริเวณวัดส่วนหนึ่งเป็นที่ตั้งโรงเรียน ประชาบาล สถานีสภาตำบล อนามัย สำนักงานผดุงครรภ์ และศาลาที่อ่านหนังสือพิมพ์ เจ้าอาวาสปกครองวัดมี ๑๒ รูป คือ รูปที่ ๑ หลวงพ่อวรรณ รูปที่ ๒ หลวงพ่อทงษ์ รูปที่ ๓ หลวงพ่อโพธ์ รูปที่ ๔ หลวงพ่อแพ็ง รูปที่ ๕ หลวงพ่อจีน รูปที่ ๖ พระอาจารย์พุ่ม รูปที่ ๗ พระอาจารย์โค้ รูปที่ ๘ พระอาจารย์แสง รูปที่ ๙ พระปลัดผล รูปที่ ๑๐ พระปลัดธูป รูปที่ ๑๑ พระครูวิจิตรศิลคุณ (พร ฉายศรี) พ.ศ. ๒๔๗๒-๒๔๘๔ รูปที่ ๑๒ พระครูพิลาส ธรรมกิตติ (ทวี ส่งศรี) พ.ศ. ๒๔๘๘ เป็นต้นมา มีพระภิกษุจำพรรษา ๓๘ รูป สามเณร ๒๐ รูป.