วัดป่าเรไรทอง
วัดป่าเรไรทอง ตั้งอยู่ที่บ้านวิเชียร หมู่ที่ ๓ ตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๕ ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๕ เส้น ติดต่อกับทางหลวง ทิศใต้ยาว ๕ เส้น ติดต่อกับบ่อทรายและทางหลวง ทิศตะวันออกยาว ๕ เส้น ติดต่อกับหนองตะโค ทิศตะวันตกยาว ๕ เส้น ติดต่อกับสระมะเขือ ซึ่งมี ส.ค.๑ เลขที่ ๑๗๖ มีที่ธรณีสงฆ์ ๑ แปลง เนื้อที่ ๗ ไร่ ๘ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๒๗๑๑
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๓ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๓๔๕ ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๖ หอสวดมนต์กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๓ เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๘ หลัง เป็นอาคารคอนกรีต ๒ ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๑ หลัง อาคารไม้ ๗ หลัง
วัดป่าเรไรทอง ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๓๔๐ เดิมบริเวณเป็นป่าไม้หนาทึบ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๓๔๕ มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ๓๐ รูป สามเณร ๒๐ รูป ทางวัดได้เปิดสอนปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๐๐
เจ้าอาวาสที่ทราบนามมี ๗ รูป คือ รูปที่ ๑ พระมหาขุนทอง รูปที่ ๒ พระครูวิบูลย์คณกิจ (ธมุมโชโต) พ.ศ. ๒๔๔๘-๒๔๖๗ รูปที่ ๓ พระอาจารย์บัว พุทธปณฺโณ พ.ศ. ๒๔๗๐-๒ รูปที่ ๔ พระมหาหลุ่น จันทะพิมพะ พ.ศ. ๒๘-๒๕ รูปที่ ๕ พระใบฎีกาชุม อานนุโท พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๘๘ รูปที่ ๖ พระครูวิเชียรบุรารักษ์ (นาถมุโม) พ.ศ. ๒๕๙-๒๕๑๗ รูปที่ ๘ พระครูโสภณวชิรากรณ์ (กิตติโสภโณ) พ.ศ. ๒๕๑ เป็นต้นมา.