วัดทุ่งสะเดียง
วัดทุ่งสะเดียง ตั้งอยู่เลขที่ ๗๑๖ บ้านสะเดียง เขตเทศบาล ตำบลในเมือง อำเภอ-เมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑ ไร่ ๘๘ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๕ เส้น ๑๖ วา ติดต่อกับที่นาของเอกชน ทิศใต้ยาว ๕ เส้น ๑๔ วา ติดต่อกับที่นาของเอกชน ทิศตะวันออกยาว ๑ เส้น ๑๙ วา ติดต่อกับที่สวนของเอกชน ทิศตะวันตกยาว ๒ เส้น ๑๒ วา ติดต่อกับที่นาของเอกชน ตามโฉนดเลขที่ ๑๖,๑๗
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู สภาพแวดล้อมเป็นที่สวนที่นา และหมู่บ้านประชาชน มีถนนซอยเข้าถึงวัดทางเหนือ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๖ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๒๗ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๕๒ เป็นอาคารไม้ยกพื้น กุฎิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนิยวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัยเนื้อทองเหลือง ซึ่งนายแวว ยอดพยุง ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเพชรบูรณ์สร้างถวายไว้เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๓
วัดทุ่งสะเดียง สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. ๒๒๓ เดิมบริเวณนั้นเป็นป่าไผ่ ชาวบ้านได้มาตั้งหลักประกอบอาชีพปลูกยาสูบ และได้จัดสร้างวัดขึ้นมา ต่อมาพื้นที่ได้เปลี่ยนมาเป็นทุ่งนา จึงเรียกนามวัดว่า "วัดทุ่ง" ถึงปี พ.ศ. ๒๔๕๑ พ.ท. พระยาเทพาธิบดี สมุหเทศาภิบาลมณฑลเพชรบูรณ์ ได้มาจัดตั้งโรงเรียนสอนหนังสือไทยขึ้นมีพระสงฆ์ช่วยสอน หนังสือเรียกชื่อโรงเรียนนี้ว่า "โรงเรียนเทพานฤมิต" ครั้นถึง พ.ศ. ๒๔๕ ทางราชการจึงได้ จัดทั้งโรงเรียนประชาบาลขึ้นเรียก "โรงเรียนวัดทุ่งสะเดียง" ปัจจุบันได้ย้ายออกไปอยู่นอกวัดแล้ว และตั้งแต่นั้นมาวัดจึงได้มีนามว่า "วัดทุ่งสะเดียง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ราว พ.ศ. ๒๔๕๖ มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ๒๓ รูป สามเณร ๒๑ รูป ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติ-ธรรม พ.ศ. ๒๕๑๘
เจ้าอาวาสที่ทราบนามมี รูป คือ รูปที่ ๑ พระอธิการกล่ำ รูปที่ ๒ พระอธิการอิ่ม รูปที่ ๓ พระอธิการหวัน รูปที่ ๔ พระอธิการเรื่อง รูปที่ ๕ พระอธิการเพ็ง รูปที่ ๖ พระครู-วินิตศิลขันธ์ ถึง พ.ศ. ๒๔๖ รูปที่ ๗ พระครูวิศาลพัชรกิจ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๘ เป็นต้นมา.