วัดทองหลาง
วัดทองหลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๕๘ บ้านทองหลาง หมู่ที่ ๓ ตำบลดอกควาย บ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๖ ไร่ ๖ งาน ๒๑ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๑๔๓ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๕ เส้นเศษ ติดต่อกับที่ดินของนายอุ่น สำราญ ทิศใต้ยาว ๔ เส้น ๑๗ ศอก ติดต่อกับทางเกวียน ทิศตะวันออกยาว ๑๕๖ ๑ ศอก ติดต่อกับที่ดินของนางทุมมา แก้วการไร่ ทิศตะวันตกยาว ๕ เส้น ๑๖ วา ๓ ศอก ติดต่อกับที่ตั้งโรงเรียน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๕ ไร่ ๒ งาน ๕๐ ตารางวา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีภูเขาล้อมรอบบริเวณใกล้เคียง อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถ กว้าง 4.5 เมตร ยาว 22.15 เมตร สร้าง พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 24 เมตร สร้าง พ.ศ. 2430 เป็นอาคารไม้ อาคาร เรียนพระปริยัติธรรมกว้าง 21 เมตร ยาว 30 เมตร กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ นอกจากนี้มีปะรำพิธี ศาลาธรรมสังเวช และมณฑป สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธาน ในอุโบสถ
วัดทองหลาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 ได้มีนาม ตามชื่อบ้าน ซึ่งแต่เดิมมีต้นทองหลางใหญ่อยู่ริมคลองห้วยน้อยเป็นสัญลักษณ์ การสร้างวัด ครั้งแรกได้ริเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2414 อยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ต่อมาได้ย้ายเสนาสนะมา จัดสร้างขึ้นทางทิศใต้ และย้ายอีกครั้งหนึ่งมาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน โดยมีนายกอง ได้มีชาวเวียงจันทน์ที่อพยพมาจากสุพรรณบุรี
มาตั้งถิ่นฐานอยู่ เมื่อมีจำนวนมากขึ้นจึงได้จัด สร้างวัดขึ้น เพื่อเป็นที่บำเพ็ญกุศล วัดทองหลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมา วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2524 มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา 12 รูป สามเณร 3 รูป ทางวัดได้ เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2506 มีโรงเรียนประถมศึกษาและสถานีอนามัยของทางราชการ และหน่วย อ.ป.ต. ตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย
เจ้าอาวาสมี 10 รูป คือ รูปที่ 1 พระอาจารย์สุข พ.ศ. 241-423 รูปที่ 2 พระอาจารย์โกน พ.ศ. 423-2435
รูปที่ 3 พระอาจารย์ล้าน พ.ศ. 2435-2465
รูปที่ 4 พระอาจารย์ขาว สมุททีโป พ.ศ. 2465-2472 รูปที่ 5 พระอาจารย์กุมมา พ.ศ 2472-2473 รูปที่ 6 พระอาจารย์กอง จนฺทโทภาโส พ.ศ. 2472-2477
รูปที่ 7 พระอาจารย์บุญ พ.ศ. 248-2419 รูปที่ 8 พระอาจารย์อ่อน พ.ศ. 252 รูปที่ 9 พระอธิการจำปา สถิโร พ.ศ. 2580-2560 รูปที่ 10 พระครูอุปการโกศล (มณี ตปจาโร) ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา.