วัดพระแก้ว
วัดพระแก้ว ตั้งอยู่เลขที่ ๒๒ บ้านบางน้ำพระ หมู่ที่ ๐ ตำบลแพรกศรีราชา อำเภอ สรรคบุรี จังหวัดชัยนาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๓ ไร่ ๒ งาน ๘๘ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๓๒๕ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๘ เส้น ๑๕ วา ติดต่อกับที่ดิน ของนายจุ้ย, นายนก, และนายเลื่อม ทิศใต้ยาว ๗ เส้น ๑๓ วา ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว ๒ เส้น ๔ วา ติดต่อกับคลองชลประทาน ทิศตะวันตกยาว ๕ เส้น ๑๖ วา ติดต่อกับที่ดินของนายหวอง
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๓๘ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๑ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๔๔ หอสวดมนต์กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๔ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๒ เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน ๖ หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีต สำหรับปูชนียวัตถุมีประดิษฐานอยู่ในซุ้มหลายองค์ กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะ พ.ศ. ๕๒๔ โบราณวัตถุสถานที่ได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้วเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๗๔ วัดพระแก้ว เดิมมีนามว่า "วัดบ้าแก้ว" ตามประวัติปรากฏว่าผู้สร้างวัดเป็นเศรษฐีนีที่ร่ำรวยมีชื่อเรียกกันว่า "ป้าแก้ว" เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนต้น หรือสุโขทัยตอนปลาย ราว พ.ศ. ๑๘๐๐ ต่อมาสมัยอยุธยาตอนต้น หลังจากพระเจ้ายี่พระยาซึ่งครองเมืองแพรกศรีราชาสั้นพระชนม์แล้ว วัดบ้าแก้วก็ทรุดโทรมลงกลายสภาพเป็นวัดร้าง เรียกกันต่อมา ว่า "วัดป่าแก้ว" เนื่องจากเป็นวัดที่คณะสงฆ์ฝ่ายอรัญวาสีอยู่จำพรรษา และเป็นวัดใหญ่อยู่ นอกตัวเมือง ครั้นถึง พ.ศ. ๒๔๔๐ ได้มีนายเปรื่องและนายโป่ ร่วมกับประชาชนได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดขึ้น ในช่วงที่เป็นวัดร้างถูกผู้ร้ายมาลักขุดค้นหาของมีค่าและได้พบพระแก้ว ประชาชนจึงเรียก "วัดพระแก้ว" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๕ มีพระภิกมุอยู่จำพรรมา ๑๐ รูป มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย เจ้าอาวาสที่ทราบนามมี ๐ รูป คือ รูปที่ ๑ พระอธิการแม้น พ.ศ. ๔๔๔-๒๔๕๑ รูปที่ ๒ พระอธิการบุตร พ.ศ. ๒๔๕๒-๒๔๕๓ รูปที่ ๓ พระอธิการพ้อน พ.ศ. ๒๔๖-๔๒ รูปที่ ๔ พระอธิการเปลี่ยน พ.ศ. ๒๔๖๔-๔๗๒
รูปที่ ๕ พระอธิการบ๊วย พ.ศ. ๒๔๗๓-๒๔๗๔ รูปที่ ๖ พระอธิการเสน พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๗๗ รูปที่ ๗ พระอธิการเผง พ.ศ. ๒๔๗๘-๒๔๘๓ รูปที่ ๘ พระอธิการโปร่ง พ.ศ. ๒๕๘๔-๒๕๑๐ รูปที่ ๙ พระอธิการฝน พ.ศ. ๒๕๑๑-๒๕๑๓
รูปที่ ๑๐ พระอธิการสุรินทร์ สนุติกาโย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๗ เป็นต้นมา.