วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่ที่บ้านสระพัง หมู่ที่ ๒ ตำบลทองเอน อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑๕ ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๖ เส้น ติดต่อกับ ถนนพัฒนาของหมู่บ้าน ทิศใต้ยาว ๖ เส้น ติดต่อกับหมู่บ้าน
ทิศตะวันออกยาว ๔ เส้น ติดต่อกับถนนคันคลองชลประทาน ทิศตะวันตกยาว ๔ เส้น ติดต่อกับถนนของชลประทาน มีที่ธรณีสงฆ์ ๒ แปลง เนื้อที่ ๓๕ ไร่ งาน ๘๖ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๑๗๙, ๕๓๕๕
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีกำแพงล้อมรอบบริเวณวัด อาคารเสนาสนะต่างๆ มี อุโบสถ กว้าง ๖๐ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๑ โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๕.๐๓ เมตร ยาว ๓๐.๖๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๒ เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง ๑๘.๒๐ เมตร ยาว ๒๑.๕๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๕ เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน ๑๒ หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ และมีเจดีย์ ๑ องค์ ฐานกว้างด้านละ ๖ เมตร สูง ๘ เมตร
วัดกลาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. ๒๓๘ เดิมเรียกว่า "วัดสระพัง" เพราะบริเวณวัดมีสระเก่าแก่อยู่สระหนึ่ง ดินริมฝั่งสระได้พังลงเรื่อยไปมิได้ทำการขุดลอก ชาวบ้านจึงเรียกเป็นนามวัดว่า "วัดสระพัง" ต่อมาได้เรียก "วัดกลาง" ใช้เป็นนามที่ถูกต้อง โดยอาศัยเหตุผลที่เป็นวัดตั้งอยู่ท่ามกลางระหว่างวัดคงยาง กับวัดไผ่ดำ ได้รับพระราชทานวิสงคามสีมาวันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๒ เขตวิสูงคามสีมากว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๕๐ เมตร มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ๑๕ รูป มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่จนที่วัดนี้ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ ๖ ไร่
เจ้าอาวาสมี ๘ รูป คือ รูปที่ ๑ หลวงพ่อกอ รูปที่ ๒ หลวงพ่อแก้ว รูปที่ ๓ หลวงพ่อดี รูปที่ ๔ พระอธิการตา รูปที่ ๕ พระอธิการสาย รูปที่ ๖ พระอธิการกัน เขมาคตุสี รูปที่ ๗ พระอธิการทองคำ ถึง พ.ศ. ๒๕๒๑ รูปที่ ๘ พระอธิการบุญเกิด ขนุติโก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๑ เป็นต้นมา,