วัดโพธิ์สาวหาญ
ตั้งอยู่เลขที่ 103 บ้านโพธิ์สาวหาญ วัดโพธิ์สาวหาญ
หมู่ที่ 3 ตำบลโพสาวหาญ
มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑๗ ไร่ หมายเลข ๑๖ ทิศใต้ยาว ๑๓๑ วา ติดต่อกับคลองโพธิ์สาวหาญ ทิศตะวันออกยาว ๑๐๐ วา ติดต่อกับที่ดินหมายเลข ๒๐ ทิศตะวันตกยาว ๑๑๖ วา ติดต่อกับที่ดินหมายเลข ๗๖ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมเป็นทุ่งนา อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถ กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๖ ศาลาการเปรียญกว้าง ๓ เมตร ยาว ๘ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๘ หอสวดมนต์กว้าง ๖ เมตร ยาว ๘ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๘ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๗ หลัง สำหรับปูชนิยวัตถุ มิ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง ๒ ศอกเศษ สูง ๑ ศอกเศษ ในสมัยก่อนเมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี วัดนี้มีพระพุทธรูปมากที่สุดวัต หนึ่งเพราะเป็นวัดที่เก่าแก่มาก วัดโพธิ์สาวหาญ สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีประมาณ พ.ศ. ๒๑๐๐ เมื่อคราวข้าศึกกรุกานกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านบริเวณถิ่นนี้ก็ได้เข้าร่วมทำการสู้รบ อย่างกล้าหาญ แม้กระทั่งศัตรูถึงกับล้มตายไปเป็นจำนวนมาก ส่วนที่เหลืออยู่ก็ได้อพยพหลบหนี ไปรวมทั้งพระสงฆ์ด้วย วัดจึงกลายสภาพเป็นวัดร้างไปต่อมาเมื่อบ้านเมืองสงบสุข ประชาชนได้ อพยพมาตั้งรกรากมากขึ้นตามลำดับ และได้พร้อมใจกันบูรณะปฏิสังขรณ์วัดขึ้นมาใหม่นิมนต์ พระสงฆ์เข้ามาอยู่จำพรรษาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๐ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกวัดร้างแห่งนี้ขึ้น เป็นวัดมีพระสงฆ์ เมื่อวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง วันที่ ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๓ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร เกี่ยวกับการ ศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๕๗ และมีโรงเรียนประถมศึกษาของ ทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย
เจ้าอาวาสมี ๖ รูป คือ รูปที่ ๑ พระอาจารย์เที่ยง พ.ศ. ๒๕๓๐-๒๕๔ รูปที่ ๒ พระอธิการเกลือน อตุถกาโม ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๗ เป็นต้นมา
วัดโพธิ์สาวหาญ มีพระภิกษุจำพรรษา ๗ รูป ศิษย์วัด ๓ คน.