วัดโบสถ์
วัดโบสถ์ ตั้งอยู่เลขที่ ๑ บ้านเจ้าปลุกหรือกระช่องเดิม หมู่ที่ ๒ ตำบลเจ้าปลุก อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๓๔ ไร่ ๒ งาน ๘๐ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๔๐๐๘ อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับแม่น้ำลพบุรี ทิศใต้ติดต่อกับที่ธรณีสงฆ์ ทิศตะวันออกติดต่อกับทางสาธารณะ ทางกระบือ ทิศตะวันตกติดต่อกับที่ดินของนายจาน พูลสุขและแม่น้ำลพบุรี มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวนแปลง เนื้อที่ ๓ ไร่ ๒ งาน ๖๘ ตารางวา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำลพบุรี อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๑๑ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๖๑ มีกำแพงแก้วโดยรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐ เป็นอาคารคอนกรีตใต้ถุนสูง หอสวดมนต์กว้าง ๕ เมตร ยาว ๑๖.๗๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๘๕ สร้างด้วยไม้สัก ยกพื้นสูง กุฎิสงฆ์ จำนวน ๖ หลัง เป็นอาคารไม้ ส่วนมากเป็นไม้สักยกพื้นสูง นอกจากนี้มีหอระฆังและฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมิ พระประธานในอุโบสถ และมีเจดีย์ทรงกลมรูประฆังคว่า ฐานกว้าง ๑๑ เมตร สูงประมาณ ๑๓ เมตร สร้างขึ้นมาคู่กับวัด ต่อมาในราว พ.ศ. ๖๑ พระครูอุดมสมาจารย์ เจ้าอาวาสได้สร้างเจดีย์ขึ้นใหม่ครอบองค์เก่าไว้ พร้อมกับการสร้างอุโบสถ
วัดโบสถ์ สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. ๒๓๐ ในสมัยอยุธยาตอนปลาย เรียกว่า "วัดโบสถ์พิตเพียน" ต่อมาราว พ.ศ. ๒๔๕๐ ทางราชการและคณะสงฆ์ได้ให้รวมวัด กำแพงเข้าเป็นวัดเดียวกันกับวัดโบสถ์ นับเข้าเป็นวัดชนิดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว ประมาณ พ.ศ. ๒๓๐๕ ที่วัดนี้มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการและมีสถานีนามัยตั้งอยู่ด้วย
เจ้าอาวาสที่ทราบนามมี ๖ รูป คือ รูปที่ ๑ พระอุบัชฌาย์จุ๊ย พ.ศ. ๓๓๘-๒๔๐๐ รูปที่ ๒ พระอุบัชฌาย์ทอง พ.ศ. ๒๔๐๐-๒๔๔๖ รูปที่ ๓ พระริน พ.ศ. ๔๔๖-๒๔๔๘ รูปที่ ๔ พระครูอุดมสมาจารย์ (ทัต) พ.ศ. ๒๔๔๐-๒๔๗๕ รูปที่ ๕ พระปลัดแช่ม พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๗๖ รูปที่ ๖ พระครูอนุกูลสังฆกิจ (วิชิต) ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๖ เป็นต้นมา
วัดโบสถ์ มีพระภิกษุจำพรรษา ๑๓ รูป ศิษย์วัด ๓ คน.