วัดแจ้ง
วัดแจ้ง ตั้งอยู่เลขที่ ๕ บ้านไผ่ล้อม หมู่ที่ ๓ ตำบลพิดเพียน อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๑ ไร่ ๑ งาน ๓๐ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๘๐ วา ติดต่อกับที่ดินของเอกชน ทิศใต้ยาว ๑๐๐ วา ติดต่อกับที่ดินของเอกชน ทิศตะวันออกยาว ๖๐ วา ติดต่อกับแม่น้ำลพบุรี ทิศตะวันตกยาว ๐๐ วา ติดต่อกับลำคลองชลประทาน
ฟื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำลพบุรี ถูกน้ำท่วมในฤดูฝนทุกปี อาคารเสนาสนะ ต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 21 เมตร สร้าง พ.ศ. 2448 ต่อมาได้บูรณะซ่อมแซม ใหม่ ก่ออิฐถือปูน พื้นปูด้วยหินอ่อน ฝาผนังภายในมีภาพพุทธประวัติพระเวสสันครและทศชาติ ศาลาการเปรียญกว้าง 21 เมตร ยาว 31 เมตร สร้าง พ.ศ. 2467 หอสวดมนต์เป็นอาคารไม้ สร้าง พ.ศ. 2407 กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ส่วนมากเป็นไม้สัก และมีวิหาร 1 หลัง สำหรับปูชานิยวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง 2.30 เมตร ประดิษฐานอยู่ในวิหารเจ้าจอมมารดาโหมดในรัชกาลที่ 4 สร้างอุทิศถวายหม่อมเจ้า หญิงประภาจันตรี จันทรทัต หลานย่าเมื่อปี พ.ศ. 2456
วัดแจ้ง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2340 เดิมเรียกว่า "วัดไผ่ล้อม" เนื่องจากมีป่าไผ่ปกคลุมบริเวณวัดโดยทั่วไป ต่อมาได้มีการพัฒนาให้เป็นที่โล่งแจ้ง ไม่มีป่าไม้ ปกคลุมมากนัก จึงได้เปลี่ยนนามวัดเสียใหม่เป็น "วัดแจ้ง" สมกับสภาพแวดล้อม นับว่าเป็น วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว นับตั้งแต่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2848 เขต วิสุงคามสีมากว้าง 13 เมตร ยาว 21 เมตร เกี่ยวกับการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริบัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ ซึ่งทางวัดได้ให้ การอนุเคราะห์ตลอดมา
เจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนามมี รูป คือ รูปที่ 1 หลวงพ่อเม่า พ.ศ. 2400-2411 รูปที่ 2 สมเด็จเจ้าขึ้ม พ.ศ. 2811-2421 รูปที่ 3 หลวงพ่อเขียว พ.ศ. 2422-2432 รูปที่ 4 หลวงพ่อบุญ พ.ศ. 2433-2443 รูปที่ 5 หลวงพ่อรส พ.ศ. 2444-257 รูปที่ 6 พระครูปวัทฒนสิกขกิจ พ.ศ. 2500 รูปที่ 8 พระอธิการสมพร นนทโก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2509 เป็นต้นมา
วัดแจ้ง มีพระภิกขุจำพรรษา 3 รูป สามเณร 3 รูป.