วัดศีลขันธาราม
วัดศีลขันธาราม ตั้งอยู่ตำบลอ่างแก้ว อำเภอโพธ์ทอง จังหวัดอ่างทอง สังกัดคณะสงฆ์ ธรรมยุต
มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ ๘ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๗๘๖๗ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน แปลง เนื้อที่ ๑๖ ไร่ ๓ งาน ๒๐ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๗๙๖๒, ๗๔๖
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีถนนเข้าถึงวัดได้โดยสะดวก อาคารเสนาสnahต่าง ๆ มี อุโบสถ ก่ออิฐถือปูน วิหาร ศาลาการเปรียญเป็นอาคารคอนกรีต ๒ ชั้น กุฎิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และ ครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารอื่น ๆ อีก สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ ในศาลาการ เปรียญ และกุฎิสงฆ์หลายองค์
วัดศีลขันธาราม สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๔๖ ชาวบ้านร่วมใจกันสร้าง เดิม เรียกว่า "วัดดอนกระต่าย" เคยเป็นที่อยู่ของกระต่ายมาก ต่อมาชาวบ้านเรียก "วัดสลักแกง" เพราะตั้งอยู่ระหว่างวัดเหนือกับวัดใต้ ต่อมาเรียก "วัดศีลขันธ์อุปาสิการาม" เพราะเป็นที่พัก นักของอุบาสิกา ครั้นในระยะกาลต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ เสด็จมาที่วัดนี้ พระครูชันตยาคม (อิ่ม ศิลธร) ได้เข้าเฝ้ารับสนองพระโอวาท ได้ทรงประทาน นามวัดให้ใหม่เป็น "วัดห้วยลิงตก" เนื่องจากตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยลิง ทางด้านทิศตะวันตก ครั้นต่อมาทางวัดได้ก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ เป็นระเบียบและมั่นคงยิ่งขึ้น จึงได้เปลี่ยนนามวัด เสียใหม่เป็น "วัดศีลขันธ์อาราม" ในปี พ.ศ. ๒๔๘๓ การบูรณะพัฒนาวัดได้กระทำโดยต่อ เนื่องตามลำดับ ระยะแรก ๆ ได้รับการอุปถัมภ์จากพระองค์เจ้าสายและหม่อมชายา ได้ประทาน เครื่องเบญจรงค์ประดับที่อุโบสถและเครื่องใช้สอยต่าง ๆ หลายรายการ ต่อมาได้เปลี่ยนนามวัด อีกครั้งหนึ่งเป็น "วัดศีลขันธาราม" เมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐ ได้รับพระราชทาน วิสุงคามสีมาวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. ๒๕๕ ได้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างในกาลต่อมา
เจ้าอาวาสผู้ปกครองวัด มี รูป คือ รูปที่ ๑ พระครูขันตยาคม (อิ่ม ศิลธร) พ.ศ. ๒๔๔-๒๔๒๘ รูปที่ ๒ พระครูขันตยาคม (ไข่) รูปที่ ๓ พระกรูปลัดรั่น ถึง พ.ศ. ๒๕๕๓ รูปที่ ๔ พระเทพสังวรญาณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๖๓ เป็นต้นมา.