วัดพนมยงค์
วัดพนมยงค์ ตั้งอยู่เลขที่ ท.๔๓ บ้านคลองเมือง ถนนอู่ทอง หมู่ที่ ๔ ตำบลท่า วาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดิน ตั้งวัดเนื้อที่ ๑๒ ไร่
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองเมือง หรือแม่น้ำลพบุรีเดิมและถนนสายอยุธยา- อ่างทอง การคมนาคมสะดวก อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๗๒๕ เมตร ยาว ๒๓ เมตร โครงสร้างก่ออิฐถือปูน วิหารกว้าง ๘ เมตร ยาว ๓ เมตร ก่ออิฐถือปูน ศาลาการ เปรียญกว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๕ เมตร เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน ๓ หลัง เป็นอาคารครึ่ง ตึกครึ่งไม้ นอกจากนี้ยังมีหอระฆัง และฌาปนสถาน
วัดพนมยงค์ สร้างขึ้นเป็นวัดมาแต่โบราณในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ระหว่าง พ.ศ. ๒๑๗๓-๒๑๖๘ เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นสวนของพระนมในราชสำนักของสมเด็จ- พระนารายณ์มหาราชองค์หนึ่ง มีนามว่า "โยง" หรือ "ยง" เมื่อพระนมโยงได้ถึงแก่อนิจกรรม ลงแล้ว เจ้านายบางพระองค์ได้ระลึกถึงอุปการคุณ จึงได้สร้างวัดขึ้นบนที่สวนของพระนม อุทิศ ส่วนกุศลแด่พระนม วัดที่สร้างขึ้นนี้จึงได้มีนามว่า "วัดพระนมโยง" ต่อมาเรียกขานกันว่า "วัดพนมโยง" บ้าง "วัดจอมมะยงค์" ต่อมาเรียกขานกันว่า "วัดพนมยงค์" ในภายหลัง เมื่อคราวข้าศึกรุกรานกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. ๒๓๑๐
วัดนี้ได้ถูกทำลายกลายสภาพเป็นวัดร้างไป เช่นเดียวกับวัดต่าง ๆ หลายวัด และได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ ๒ แห่งกรุง รัตนโกสินทร์ได้พันามาตามลำดับ วัดพนมยงค์นับเข้าเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมแล้ว ประมาณ พ.ศ. ๒๕๘ เนื่องจากได้หลักฐานแน่ชัดจึงประมาณไว้เพื่อความสมบูรณ์.