วัดช้าง
วัดข้าง ตั้งอยู่เลขที่ ๓ บ้านหลวง หมู่ที่ ๔ ตำบลบ้านหลวง อำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๖ ไร่ ๓ งาน ๑๐ ตารางวา ส.ค. ๑ เลขที่ ๓ วันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๔๘ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๗ เส้น ๑๓ วา ติดต่อกับที่ตั้งโรงเรียนวัดช้าง ทิศใต้ยาว ๗ เส้น ๑๓ วา ติดต่อกับคลองบางนา ทิศตะวันออก ยาว ๔ เส้น ๑๐ วา ติดต่อกับที่ดินของนายจรูญ ขำขาว ทิศตะวันตกยาว ๒ เส้น ๑๐ วา ติดต่อกับที่ดินของนายถนอม พันธุ์บี
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๙ เมตร ยาว ๑๖ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๐ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๒๘ เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. ๒๕๑ หอสวดมนต์กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๔ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๘ หลัง เป็นอาคารไม้ ฝาเพียมไม้สัก สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปปูนปั้นในวิหารหลังที่ ๑ เรียกว่า "หลวงพ่อกร่าง" ที่วิหาร หลังที่ ๒ เรียกว่า "หลวงพ่อฉิม"
วัดข้าง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. ๒๓๗๐ เดิมบริเวณที่สร้างวัดเป็นที่เลี้ยงควาย มีบ้านหลวงเป็นที่พำนักอาศัยของคนเลี้ยงควาย เรียกเป็นชื่อบ้านว่า "บ้านหลวง" มีสถานที่
ที่เกี่ยวข้องเช่น ปากคลองช้าง บางโรงช้าง และโคกช้าง ในเขตอำเภอมหาราช จังหวัดพระนคร- ศรีอยุธยา เป็นเขตใกล้เคียงวัดข้าง วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๕๓ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๓๔ เมตร ยาว ๔ เมตร มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ๑๕ รูป มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในที่วัดเนื้อที่ ๒ ไร่ ๒ งาน และมีสถานี อนามัยของทางราชการตั้งอยู่ในที่ดินวัดเนื้อที่ ๒ ไร่เศษ
เจ้าอาวาส ๒ รูปสุดท้าย คือ รูปที่ ๑ พระอธิการฉ่ำ ธมมปิติ ถึง พ.ศ. ๒๘๐ รูปที่ พระครูวิธานสังฆกิจ (ฟื้น ชานาธิโก) ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๑ เป็นต้นมา