วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลบ่อแร่ อำเภอโพธ์ทอง จังหวัดอ่างทอง สังกัด คณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ ๒ งาน โฉนดเลขที่ ๔๕๖ อาณาเขต ทิศเหนือยาว 60 วา ติดต่อกับที่ดินของนางปลีก โชติธนะ ทิศใต้ยาว ๘๐ วา ติดต่อกับที่ดินของนายเสริม พึ่งศิริ ทิศตะวันออกยาว ๔๐ วา ติดต่อกับที่ดินของนางกิ้ม เขียวแก้ว ทิศตะวันตกยาว ๘๐ วา ติดต่อกับที่ดินของนายสนิท เอี่ยมวิจารณ์ มีที่ธรณ์สงฆ์ จำนวน ๒ แปลง เนื้อที่ ๑๖ ไร่ ๒ งาน โฉนดเลขที่ ๘๑๔ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐ ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๗ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๘ หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ ขนาดพระเพลา กว้าง 6 ศอก และขนาดพระเพลากว้าง ๑.๒๕ เมตร อีก ๒ องค์ สร้างด้วยปูนบั้น วัดกลาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยอยุธยา ต่อมาได้กลายสภาพเป็นวัดร้าง ได้รับ การบูรณะปฏิสังขรณ์เริ่มแต่ปี พ.ศ. ๒๐๐ ใช้นามว่า "วัดกลางพุมนิมิต" กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศยกขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๔ ได้รับพระราชทานวิสุงคาม- สีมาวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๓
เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๓๐ เมตร ได้ผูก พัทธสีมาวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๔ เจ้าอาวาสที่ทราบนามในระยะหลังมี รูป คือ รูปที่ ๑ หลวงพ่อพุม จนุทโชโต พ.ศ. ๒๔๘-๒๕๐๐
รูปที่ ๒ พระละเอียด พ.ศ. ๒๕๐๐-๔๐๔
รูปที่ ๓ พระมนัส พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๑๐
รูปที่ ๔ พระอธิการแผ้ว ปมุตโต พ.ศ. ๒๕๑๐-๕๒๒ รูปที่ พระเชิญ กนุตธมฺโม ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๕๒๒ เป็นต้นมา วัดกลาง มีพระภิกษุมาจำพรรษา ๔ รูป สามเณร ๑ รูป ศิษย์วัด ๘ คน.