วัดสมณโกฏฐาราม
วัดสมณโกฎสาราม ตั้งอยู่เลขที่ ๖๕/๒ หมู่ที่ ๘ ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๔๑ ไร่ ๒ งาน ๒๐ ตารางวา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๐ เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๔๐ เมตร เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน ๘ หลัง เป็นอาคารไม้ นอกจากนี้ยังมี วิหาร และหอระฆัง สำหรับปูชนียวัตถุ มิ พระประธานในอุโบสถ และซากฐานเจดีย์แปดเหลี่ยม ทรงลังกา เป็นที่บรรจุอัฐิของเจ้าแม่ดุสิต พระสนมของสมเด็จ- พระนารายณ์มหาราช
วัดสมณโกฏฐาราม สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. ๑๐๐ เดิมมีนามว่า "วัดสมณโกศ" หรือ "วัดสมอโกฏ" เป็นวัดที่เจ้าพระยาโกษา (เหล็ก) และ เจ้าพระยาโกษา (ปาน) ปฏิสังขรณ์ขึ้นในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช หลังจากไปตีเมือง เชียงใหม่กลับมาแล้ว ต่อมาได้กลายเป็นสภาพวัดร้างในช่วงถูกข้าศึกรุกราน เมื่อ พ.ศ. ๒๓๑๐ เป็นต้นมา ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์เริ่ม พ.ศ. ๒๕๐๒ โดยมีพระอาจารย์เจริญ ได้รับนิมนต์ มาเป็นผู้ดำเนินการ ทางราชการได้ประกาศยกสภาพวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์ วันที่ ๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๐ นับเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสิมาแล้ว ประมาณ พ.ศ. ๑๑๐ เขตวิสุง- คามสีมากว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร เจ้าอาวาสนอกจากมีพระอาจารย์เจริญ มาอยู่ทำการพัฒนาและปกครองวัดเป็นรูปแรกใน ระยะหลังแล้ว ต่อมามีพระสมนึก ชานธมฺโม ปกครองดูแลวัดสืบต่อมา.