วัดเหรียง
วัดเหรียง ตั้งอยู่ที่บ้านเหรียง หมู่ที่ ๒ ตำบลบางดี อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๓๓ ไร่ ๒ งาน ๗๒ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๔๙ อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับแม่น้ำตรัง ทิศใต้ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันออกติดต่อกับ ที่ดินของนายขิด ทองประดับ ทิศตะวันตกติดต่อกับที่ดินของนายแคล้ว ทองประดับ มีที่ดินสงฆ์ ๑ แปลง เนื้อที่ ๒๘ ไร่ ๑ งาน ๕๘ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๖๗๒
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบดินเหนียวปนทราย อยู่ริมแม่น้ำตรัง อีก ๓ ด้านล้อมด้วยป่าไม้ เบญจพันธุ์และสวนยาง ภายในวัดปลูกต้นไม้ไว้หลายชนิด อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี ศาลาการ เปรียญกว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๒ โครงสร้างเสาคอนกรีต หลังคา มุงกระเบื้องปูน กุฎิสงฆ์จำนวน ๒ หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวเสาคอนกรีต หลังคา มุงกระเบื้องปูน
วัดเหรียงชาวบ้านเรียกกันว่า "วัดท่าไทร" ได้สร้างเป็นที่พักสงฆ์ขึ้นมาก่อน ต่อมา ประมาณ พ.ศ. ๒๔๕ ได้มีพระแสงมาจำพรรษาและพัฒนาวัดให้เจริญรุ่งเรื่องตามลำดับทุกสมัย ของเจ้าอาวาสได้รับพระราชทานวิสุงคามสมาเมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๐ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร
เจ้าอาวาสมี ๓ รูป คือ รูปที่ ๑ พระแสง พ.ศ. ๒๔๕๔-๒๖๔ รูปที่ ๒ พระอธิการ แคล้ว พ.ศ. ๒๖๔-๒๔๗๕ รูปที่ ๓ พระคำ พ.ศ. ๔๘๑-๘๘๘ รูปที่ ๔ พระสุวิทย์ หิรธมฺโม รักษาการ พ.ศ. ๒๔ -๒๕๐๔ รูปที่ ๕ พระเรื่อง วนุทโส รักษาการ พ.ศ. ๕๑๔- ๒๕๑๖ รูปที่ ๖ พระอธิการช้อย กตสาโร ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๐ เป็นต้นมา
วัดเหรียง มีพระภิกษุจำพรรษา ๑ รูป สามเณร ๓ รูป