วัดหัวหมอน
วัดหัวหมอน ตั้งอยู่เลขที่ ๑ บ้านหัวหมอน หมู่ที่ ๓ ตำบลนาโหนด อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ตั้งวัดเนื้อที่ ไร่ จ งาน ๒๘ ตารางวา ส.ค. ๑ เลขที่ ๔๕๖ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๓ เส้น ๑ วา ติดต่อกับบ้านนายนิ่ม, นางปล้อง, นายเฉวียง ทิศใต้ยาว ๓ เส้น ๑ วา ติดต่อกับลำคลอง ทิศตะวันออกยาว ๒ เส้น ๑ วา ติดต่อกับถนน สาธารณะ ทิศตะวันตกยาว ๒ เส้น ๑๕ วา ติดต่อกับบ้านนายมากและนายตั้ง
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมคลองหัวหมอนมีน้ำไหลผ่านตลอดปี และมักถูกน้ำท่วม เป็นประจำ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๔ เมตร สร้าง พ.ศ. ๗ โครงสร้างพื้นคอนกรีตฝาผนังไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๑๖ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๔ โครงสร้างเป็นไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน ๔ หลัง
โครงสร้างเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว ๑ หลัง อาคารไม้ ๓ หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมพระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง ๑.๕ เมตร สูง ๑.๖๕ เมตร เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยปูนลงรักบีดทอง ได้มาจากกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๒
วัดหัวหมอน สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. ๒๙๒๒ เดิมตั้งอยู่ห่างจากที่ตั้งปัจจุบัน ประมาณ 200 เมตร เป็นที่ลุ่มมักถูกน้ำท่วมประจำ ชาวบ้านได้ทำคันนากั้นน้ำ หรือเรียกอีกอย่าง หนึ่งว่า หมอนกั้นน้ำ เป็นเหตุผลอย่างหนึ่งที่เรียกนามวัดอย่างนั้น ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ ณ ที่ตั้ง ปัจจุบัน และยังคงมีนามตามเดิม
เกี่ยวกับการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๑ สำหรับโรงเรียน ประถมศึกษาแต่เดิมนั้น ได้เปิดสอนในวัดโดยอาศัยศาลาการเปรียญเป็นที่ทำการสอน ปัจจุบัน ได้ย้ายออกไปสร้างอาคารเรียนขึ้นเป็นเอกเทศแล้ว
วัดหัวเมอนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕ เขตวิสุง- คามสีมากว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. ๒๑
warehouse
เจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนามมี อรูป คือ รูปที่ ๑ พระอธิการดำ สุวณฺณ ถึง พ.ศ. ๒๕๐๓ รูปที่ ๒ พระอธิการคง อุปุปติสุโส พ.ศ. ๒๕๐๓-๒๕๒ รูปที่ ๓ เจ้าอธิการรมย์ ชาคโร ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๒ เป็นต้นมา วัดหัวหมอน มีพระภิกษุจำพรรษา ๑๕ รูป สามเณร ๔ รูป ศิษย์วัด ๘ คน.