วัดพังยาง
วัดพังยาง ตั้งอยู่เลขที่ ๖๐ บ้านพังยาง หมู่ที่ ๒ ตำบลพังยาง อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑๓ ไร่ ๑ งาน ๒ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับพังสาธารณะ ทิศใต้ติดต่อกับลำคลอง ทิศตะวันออกติดต่อกับถนนสายพังยางหน้าวัด ทิศตะวันตกติดต่อกับทุ่งนา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นเนินสูง อาคารเสนาสนาดัง ๆ มีอุโบสถกว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๒ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๗ เมตร ยาว ๑๙ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๖๕ โครงสร้างเป็นอาคารไม้ หอฉันกว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๓๐ กุฎิสงฆ์จำนวน ๑๐ หลัง เมรุเผาศพสร้าง พ.ศ. ๒๕๒๕ ศาลาบำเพ็ญกุศลงานศพ กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในศาลาการเปรียญ พระเพลานกว้าง ๓ เมตร สูง ๔ เมตร เป็นพระพุทธรูปปูนและเจดีย์แบบศรีวิชัย ๒ องค์
วัดพังยางสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. ๑๓๘๐ โดยที่วัดนี้มีเจดีย์แบบสมัยศรีวิชัยอยู่ ๒ องค์ วัดจึงนับได้ว่าสร้างมานาน ตามตำนานกล่าวว่า พระนางท้าวราชกฤษณา พระอัครมเหสีของพระออกยาราม ได้เดินทางจากเมืองหลวงผ่านนครศรีธรรมราชมาเข้าระโนด สร้างวัดขึ้นแห่งหนึ่งที่ศาลาหลวงใต้ แล้วเดินทางต่อมาพักสร้างวัดพังยางนี้ขึ้น
วัดพังยาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๑
เกี่ยวกับการศึกษา ได้เริ่มสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๐ เป็นต้นมา นอกจากนี้ได้จัดตั้งโรงเรียนประถมศึกษา โดยอาศัยศาลาการเปรียญเป็นที่ทำการสอน ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๐ รูปที่ ๕ เจ้าอธิการมงคล ปวรณาโณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๗ เป็นต้นมา
วัดพังยาง มีพระภิกษุจำพรรษา ๓ รูป สามเณร ๔ รูป ศิษย์วัด ๒ คน