วัดป่าขวาง
วัดป่าขวาง ตั้งอยู่เลขที่ ๘๖ บ้านบ่าขวาง หมู่ที่ ๒ ตำบลรำแดง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต
มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒ ไร่ ๓ งาน ๘ ตารางวา น.ส. ต ก. เลขที่ 06 อาณาเขต ทิศเหนือขาว .x เส้นติดต่อกับคลองสหิงหม้อ ทิศใต้ยาว ๒.๕ เส้นติดต่อกับที่นานายรื่น ทิศตะวันออกขาว ๗ เส้นติดต่อกับคลองสทิงหม้อ ทิศตะวันตก ยาว ๕ เส้น ติดต่อกับถนนสาธารณะประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์ แปลง เนื้อที่ ๑๙ ไร่ ๑ งาน ๔๓ ตารางวา น.ส. ๓ ก. เลขที่ ๑๔๓,๑๐๘๔
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบต่ำ มีลำคลองและบ่ไม้ตามสมควร อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโปสถกว้าง ๑๑ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๔๘๔ โครงสร้างก่ออิฐถือปูน หลังคามุง กระเบื้องไทย ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๐ โครงสร้าง ก่ออิฐถือปูน กุฎิสงฆ์จำนวน ๓ หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธาน ในอุโบสถ ชาวบ้านเรียกว่า "พระพุทธสิหิงค์" ตามที่พระราชศีลสังวร อดีตเจ้าคณะจังหวัด สงขลาบอกว่า พระพุทธรูปนี้สร้างมานานเป็นพันปี สร้างขึ้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช มีจำนวน ๓ องค์ สำหรับ ๒ องค์นั้นอยู่ที่ภาคกลางและภาคเหนือ
วัดบ้าขวาง สร้างปั้นเป็นวัดนับตั้งแต่วันที่ ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓ ถือเอาสมัยที่อยู่ ในปกครองของคณะสงฆ์ธรรมยุต การสร้างวัดขึ้นแต่เดิมนั้นเป็นวัตถุโบราณสร้างมานานมากหาก จะประมาณคงอยู่ในราว พ.ศ. ๒๐๐๐ โน้น
วัดป่าขวาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑ ในขณะ การศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐ เป็นต้นมา นอกจากนี้ยังได้สนับสนุน การศึกษาของชาติ ได้ให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่วัดนี้ด้วย
เจ้าอาวาส มี = รูป คือ รูปที่ พระสมุห์เอียด รูปที่ ๒ พระเครื่อน รูปที่ ๓ พระสมุที คลิว พ.ศ. ๒๔๑ -๒๔๖๘ รูปที่ ๔ พระครูโสภณศีลาจาร พ.ศ. ๒๕๘ - ๔๖ รูปที่ ๕ พระครู กิตติศีลวัตร ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นมา
วัดป่าขวาง มีพระภิกษุจำพรรษา ๓ รูป สามเณร ๖ รูป ชี ๒ คน ศิษย์วัด & คน