วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่ที่บ้านบ่าตอ หมู่ที่ ตำบลร่มเมือง อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๓๒ ไร่ ๕๒ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๕ เส้น ๗ วา ติดต่อกับที่ดินนายสถิตย์ ศรีนอง ทิศใต้ยาว ๔ เส้น ๑๗ วา ๒ ศอก ติดต่อกับ ถนนห่าแค-ร่มเมือง ที่ดินของนายแดง ชูเกษร ทิศตะวันออกยาว ๕ เส้น ๑๕ วา ๒ ศอก ติดต่อกับถนนท่าแค-ร่มเมือง ทิศตะวันตกยาว ๖ เส้น ๑๓ วา ๑ ศอก ติดต่อกับลำคลอง พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูงมีลำธารไหลผ่าน อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง ๘ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๖ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ฝาผนังก่ออิฐถือปูน
ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๒๔ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก โครงหลังเป็นไม้ มุงกระเบื้องอิฐเผา กุฎิสงฆ์จำนวน หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้คอนกรีตเสริมเหล็ก ๒ หลัง และอาคารไม้ ๓ หลัง โรงครัวกว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน พระประธานในศาลาการเปรียญพระเพลาขนาดกว้าง ๒๕ นิ้ว วัดกลาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่วันที่ ๑๓ เมษายน พ.ศ. ๒๑๕๘ จากคำบอกเล่าว่า พระรุ่งเป็นผู้ได้รับนิบัติให้เป็นหลักนำชาวบ้านสร้างวัดนี้ เดิมวัดตั้งอยู่บ้านบ่ากลาง หมู่บ้านติดต่อกับบ้านบ่าตอ ต่อมาในสมัยพระขุนเป็นเจ้าอาวาสได้ย้ายวัดมาสร้างขึ้น ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งห่างจากที่ตั้งเดิมประมาณ ๑๐ เส้น โดยได้แลกที่ดินกับราษฎร เกี่ยวกับการศึกษา ทางวัดได้จัดตั้งโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ พ.ศ. ๒๕๒๔ ให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินวัดเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ ๒ งาน และให้สถานที่วัดตั้งอาคารสำนักงานของสภาตำบล วัดกลางได้รับพระราชทานวิสุงกามสีมา วันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๖ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๘ เมตร ยาว ๒๑ เมตร เจ้าอาวาสมี ๑ รูป คือ รูปที่ ๑ พระรุ่ง ถึง พ.ศ. ๒๒๑๐ รูปที่ ๒ พระขุน พ.ศ. ๒๒๑๐-๒๒๖๘ รูปที่ ๓ พระสอน พ.ศ. ๒๒๖๘-๓๑ รูปที่ ๔ พระชัยแก้ว พ.ศ. ๒๓๑-๒๓๘๕ รูปที่ ๕ พระเนียม พ.ศ. ๒๓๘๕-๒๔๗๕ รูปที่ ๖ พระอิน พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๗๘ รูปที่ ๘ พระอินทโชโต พ.ศ. ๒๔๗๘-๒๕๒๔ รูปที่ ๔ พระดำ สุจิกโณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๔ เป็นต้นมา วัดกลางมีพระภิกษุจำพรรษา ๑ รูป สามเณร ๑ รูป ศิษย์วัด ๕ คน.
วัดกุฏิภักดีสังวร ตั้งอยู่ที่บ้านลำป่า หมู่ที่ ๘ ตำบลลำปา อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑๕ ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือขาว ๓.๕ เส้น ติดต่อกับถนนสาธารณะ ทิศใต้ยาว ๓.๕ เส้น ติดต่อกับที่นา ทิศตะวันออกยาว ๔ เส้น ติดต่อกับถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว ๕ เส้น ติดต่อกับที่นา มีที่ธรณีสงฆ์ ๖ แปลง เนื้อที่ ๒๐ ไร่
เป็นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง 5.50 เมตร ยาว 1250 เมตร สร้าง พ.ศ. 2508 มีกำแพงแก้วโดยรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 14.50 เมตร ยาว 23 เมตร สร้าง พ.ศ. 2500 กุฎิสงฆ์จำนวน 4 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ
วัดกุฎิภักดีสังวร สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2825 โดยมีหลวงพ่อชู เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัด ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้างไปประมาณ 50 ปี ครั้นถึง พ.ศ. 2500 ได้มี พระสมุห์น่วม พลธมฺโม ได้มาอยู่นำชาวบ้านบูรณะวัดขึ้นมา กระทรวงศึกษาธิการประกาศยกขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ วันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515
วัดกุฎิภักดีสังวร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประมาณ พ.ศ. 2455
เจ้าอาวาสนามว่า พระสมุห์น่วม พลธมฺโม
วัดกุฎิภักดีสังวร มีพระภิกขุจำพรรษา 3 รูป ศิษย์วัด 2 คน