วัดสำเภาเชย
วัดสำเภาเชย ตั้งอยู่เลขที่ มาด บ้านสำเภา หมู่ที่ ตำบลปะมาเระ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๓๐ ไร่ งาน ๕๖ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ ยาว ๒๗.๒๐ เมตร ติดต่อกับที่นาของนายร่วง ทิศใต้ยาว ๒๐๘ เมตร ติดต่อกับที่นาของนายอัน นางเอียด ทิศตะวันออกยาว ๔๒.๖๐ เมตร ติดต่อกับที่นาของนายอ้น นายเผื่อนและทางสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว ๒๘๗.๕๕ เมตร ติดต่อกับถนนหลวงสายปะนาเระ-ปาลัส มีที่ธรณีสงฆ์ ๑ แปลง เนื้อที่ ๔๑ ไร่ ๒ งาน ๓๘ ตารางวา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง มีนาของชาวบ้านโดยรอบ ห่างจากทะเลประมาณ ๒ กิโลเมตร อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๘ เมตร กำลังก่อสร้างใช้แบบ ก. ของ กรมศิลปากร หลังคาสามชั้น หลังเดิมนั้นได้สร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๖ ศาลาการเปรียญกว้าง ๓ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๙๖ โครงสร้างครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น หอฉัน กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๐ กุฎิสงฆ์ จำนวน หลัง โครงสร้างเป็น
วัดสำเภาเชย ได้สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๔ โดยมีหลวงสุรนารถ ปะนารักษ์ (เชย โรจนวิภาค) นายอำเภอปะนาเระ พร้อมด้วยราษฎรร่วมใจกันสร้าง ได้รับพระราชทาน วิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๕๖ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๓๐ เมตร ผูกพัทธสีมาในปี พ.ศ. ๒๔๕๗
การศึกษาทางวัดได้เริ่มสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๔๘ เป็นต้นมา นอกจากนี้มีโรงเรียนประถมศึกษาและห้องสมุดกลางเพื่อการศึกษาของประชาชนตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย
เจ้าอาวาส มี รูป คือ รูปที่๑ พระอธิการนุ้ย พ.ศ. ๒๔๔-๒๔๔๘ รูปที่๒ พระครูอรรถเวที (มหาทอง) พ.ศ. -๒๔๒๓ รูปที่๓ พระครูวิธานวัตต์ พ.ศ. ๔๖๒-๒๔๘๔ รูปที่๔ พระอธิการคืน ติสุสโร พ.ศ. ๒๘๔-๒๔๙๗ รูปที่๕ พระครูพินิตนรัญดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๗ เป็นต้นมา
วัดสำเภาเชย มีพระภิกษุจำพรรษา 3 รูป สามเณร ๑ รูป ชี ๑ คน ศิษย์วัด & คน