วัดพระพุทธสิหิงค์
วัดพระพุทธสิหิงค์ ตั้งอยู่เลขที่ ๑๒๗ บ้านวัดกลาง หมู่ที่ ๕ ตำบลนาโยงเหนือ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๔ ไร่ ส.ค. ๑ เลขที่ ๒๘๑ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๑๖ วา ติดต่อกับถนนและคูกั้นเขตวัด ทิศใต้ยาว ๔ เส้น ๑๖ วา ติดต่อกับถนนสาธารณะ
ทิศตะวันออกยาว ๕ เส้น ๑ วา ติดต่อกับถนน สาธารณะ ทิศตะวันตกยาว ๕ เส้น ๑ วา ติดต่อกับลำคลอง
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมมีถนนโดยรอบบริเวณวัด อาคารเสนาสนะ ต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง ๗ เมตร ยาว ๑๑ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๘๖ โครงสร้างคอนกรีตเสริม เหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๑ เมตร ยาว ๑๖ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๔ โครงสร้างคอนกรีต เสริมเหล็ก กุฎิสงฆ์จำนวน ๔ หลัง โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กและอาคารไม้ สำหรับปูชนีย- วัตถุมีพระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธสิหิงค์จำลอง
วัดพระพุทธสิหิงค์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๒๐๐ ตามที่บอกเล่าสืบต่อกันมาว่า พระนางเลือดขาวเป็นผู้สร้าง ก่อนเคยมีพระพุทธสิหิงค์ลอยน้ำมาติดอยู่ที่ริมผึ่งตรงบริเวณท่าน้ำ คลองนางน้อย ชาวบ้านเรียกอีกนามหนึ่งสั้น ๆ ว่า "วัดหิง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๕๑
เจ้าอาวาสมี 6 รูป คือ รูปที่ ๑ ไม่ทราบนามและประวัติ รูปที่ ๒ พระชู รูปที่ ๓ พระทัน รูปที่ ๔ พระคล้าย รูปที่ ๕ พระพรัด รูปที่ ๖ พระอธิการชู ฉนุทโน ดำรงตำแหน่ง ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นต้นมา
วัดพระพุทธสิหิงค์ มีพระภิกษุจำพรรษา - รูป สามเณร ๔ รูป