วัดบางเตยกลาง
วัดบางเตยกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๘๔ บ้านคลองบางเตย หมู่ที่ ๖ ตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๓ ไร่ ๕๒ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๒๔๗๐ อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับคลองบางเตย และทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ติดต่อกับลำรางสาธารณะประโยชน์ ทิศตะวันออกติดต่อกับทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกติดต่อกับคลองบางเตยและถนนสายสามโคก - ปทุมธานี ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๓ งาน โฉนดเลขที่ ๔๕๕๖
พื้นที่ตั้งวัด เป็นที่ราบลุ่ม การคมนาคมทางน้ำมิคลองบางเตย ทางบกถนนสายสามโคก - ปทุมธานี ผ่านทางด้านทิศตะวันตก ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๐๐ ลักษณะทรงไทยโบราณ มีสภาพชำรุด กุฎิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ
วัดบางเตยกลาง เดิมนามว่า "วัดแค่" สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๐ ในสมัยรัชกาลที่ ๑ ต่อมาชาวมอญอพยพมาอยู่ร่วมกับคนไทย วัดนี้จึงมีสภาพเป็นวัดมอญและเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเปิง" ต่อมาพระยาบรมสวรรค์กลับจากการรบกับเงี้ยว เป็นผู้บูรณะปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิม จึงเปลี่ยนจาก "วัดเปิ้ง" เป็น "วัดลิ้มกลีบ" และต่อมาพระครูธีรานุวัตรเป็นเจ้าอาวาสจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วัดลิ้มกลีบ" เป็น "วัดบางเตยกลาง"
จนถึงปัจจุบันนี้ วัดบางเตยกลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมเมื่อวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๒ การศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. ๖ ขณะนี้มีนักธรรมที่เป็นพระภิกษุ อ.ป.ต. ประจำตำบลบางเตยอยู่ด้วย
เจ้าอาวาส จำนวน ๓ รูป คือ รูปที่ ๑ พระอาจารย์พึ่ง พ.ศ. ๒๔๒-๒๔๕๓ รูปที่ ๒ พระอาจารย์เก๊ะ พ.ศ. ๒๓-๒๘๘๐ รูปที่ ๓ พระทองอยู่ พ.ศ. ๒๘๐-๒๘๒ รูปที่ ๔ พระพุก พ.ศ. ๒๘๘๒-๒๔๘๓ รูปที่ ๕ พระภิกษุเปลี่ยน พ.ศ. ๔๘๓-๒๔๘๔ รูปที่ ๖ พระครูธีรานุวัตร (เปรื่อง ศิลปิน) ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๔ จนถึงปัจจุบัน
ขณะนี้ วัดบางเตยกลาง มีพระภิกษุจำพรรษา ๒ รูป สามเณร ๒ รูป ชาย ๒ คน ศิษย์วัด ๕ คน.