การพัฒนาเทคนิคการวิเคราะห์ความเข้มข้นของเซเลเนียม

ชื่อผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
  • นันท์นภัส ปิณฑวิรุจน์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
  • อทิตยา ศิริภิญญานนท์

สถาบันการศึกษาที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์

ระดับการศึกษา

โครงงานในระดับการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพ

หมวดวิชา

โครงงานในสาขาวิชาเคมี

วันที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

01 มกราคม 2541

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เซเลเนียมเป็นโลหะที่จำเป็นต่อสิ่งมีชีวิต พบอยู่ในธรรมชาติปริมาณน้อย และทำการวิเคราะห์ได้ยากรวมถึงเทคนิคที่ใช้ในการวิเคราะห์นั้นจำเป็นจะต้องมีเครื่องมือที่ทันสมัย การจัดการจากผู้ที่มีความรู้และความเชี่ยวชาญ ดังนั้นการพัฒนาเทคนิคสำหรับศึกษาคุณสมบัติของเซเลเนียมในสิ่งแวดล้อมและสิ่งมีชิวิตด้วยวิธีที่สะดวกและค่าใช้จ่ายไม่สูงจึงจำเป็น จากการศึกษาในปัจจุบัน วิธีที่สะดวกและรวดเร็วสำหรับการวิเคราะห์เซเลเนียม คือ การใช้ Variamine Blue (VB) ทำปฏิกิริยากับไอโดไดต์ ที่เกิดจากปฏิกิริยาระหว่างเซเลเนียมกับโพแทสเซียมไอโอไดด์ ในสภาพที่เป็นกรด ได้สารที่มีสีม่วง แล้วนำไปวัดค่าการดูดกลืนแสงด้วยเทคนิค absorption spectrophotometry ที่ความยาวคลื่น 546 nm วิธีการนี้สามารถใช้ได้ดีกับการวิเคราะห์เซเลเนียมในน้ำ ดิน เนื้อเยื่อ ฯลฯ ปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อการวิเคราะห์เซเลเนียม ได้แก่ ความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยา พบว่าต้องใช้ Kl 20 ppm, HCl 0.1 M, Variamine Blue 3.75 ppm และ ![NH_4^+ 0.3M](/latexrender/pictures/38e/38ef7a5cbbb69bf85e5d9ad6d296008c.gif) จากนั้นจึงนำวิธีนี้ไปทดลองทดสอบกับกุ้ง หอยนางรม ปลาหมึก และปู โดยเตรียมตัวอย่างด้วยการย่อยตัวอย่าง 0.1 g ด้วย ![ HNO_3 5 mL](/latexrender/pictures/38e/f0c/f0c815f8db1398e36dd25851b88f98d1.gif) แล้วจึงนำไปทำปฏิกิริยากับ variamine blue และวัดค่าการดูดกลืนแสง พบเซเลเนียมในเปลือกกุ้งและเนื้อปู 10.4 และ 0.66 mg/ 1 g ตัวอย่าง ตามลำดับ ส่วนในเนื้อกุ้ง หอยนางรม และปลาหมึกมีความเข้มข้นของเซเลเนียมน้อยกว่า 0.2 mg/ 1 g ตัวอย่าง